القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٨١
سورة النمل
فَلَمَّا جَاءَ سُلَيْمَانَ قَالَ أَتُمِدُّونَنِ بِمَالٍ فَمَا آَتَانِيَ اللَّهُ خَيْرٌ مِمَّا آَتَاكُمْ بَلْ أَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُونَ ( 36 )
چون قاصد نزد سليمان آمد ، سليمان گفت : آيا مىخواهيد به مال مرا يارى كنيد ؟ آنچه خدا به من داده از آنچه به شما داده بهتر است . نه ، شما به هديهء خويش شادمان هستيد . ( 36 )
ارْجِعْ إِلَيْهِمْ فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ بِجُنُودٍ لَا قِبَلَ لَهُمْ بِهَا وَلَنُخْرِجَنَّهُمْ مِنْهَا أَذِلَّةً وَهُمْ صَاغِرُونَ ( 37 )
اكنون به نزدشان بازگرد . سپاهى بر سرشان مىكشيم كه هرگز طاقت آن را نداشته باشند . وبه خوارى وخفت از آنجا بيرونشان مىكنيم . ( 37 )
قَالَ يَا أَيُّهَا الْمَلَأُ أَيُّكُمْ يَأْتِينِي بِعَرْشِهَا قَبْلَ أَنْ يَأْتُونِي مُسْلِمِينَ ( 38 )
گفت : اى بزرگان ، كدام يك از شما تخت أو را - پيش از آنكه به تسليم نزد من آيند - برايم مىآورد ؟ ( 38 )
قَالَ عِفْريتٌ مِنَ الْجِنِّ أَنَا آَتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ تَقُومَ مِنْ مَقَامِكَ وَإِنِّي عَلَيْهِ لَقَوِيٌّ أَمِينٌ ( 39 )
عفريتى از ميان جنها گفت : من ، قبل از آنكه از جايت برخيزى ، آن را نزد تو حاضر مىكنم ، كه من بر اين كار هم توانايم وهم امين . ( 39 )
قَالَ الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتَابِ أَنَا آَتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ فَلَمَّا رَآَهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهُ قَالَ هَذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّي لِيَبْلُوَنِي أَأَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ وَمَنْ شَكَرَ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَرِيمٌ ( 40 )
وآن كس كه از علم كتاب بهره‌اى داشت گفت : من ، پيش از آنكه چشم بر هم زنى ، آن را نزد تو مىآورم . چون آن را نزد خود ديد ، گفت : اين بخشش پروردگار من است ، تا مرا بيازمايد كه سپاسگزارم يا كافر نعمت . پس هر كه سپاس گويد براي خود گفته است وهر كه كفران ورزد پروردگار من بىنياز وكريم است . ( 40 )
قَالَ نَكِّرُوا لَهَا عَرْشَهَا نَنْظُرْ أَتَهْتَدِي أَمْ تَكُونُ مِنَ الَّذِينَ لَا يَهْتَدُونَ ( 41 )
گفت : تختش را ديگرگون كنيد ، ببينيم آن را باز مىشناسد يا از آنهاست كه باز نتوانند شناخت . ( 41 )
فَلَمَّا جَاءَتْ قِيلَ أَهَكَذَا عَرْشُكِ قَالَتْ كَأَنَّهُ هُوَ وَأُوتِينَا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهَا وَكُنَّا مُسْلِمِينَ ( 42 )
چون آمد گفتندش : آيا تخت تو چنين بود ؟ گفت : گويى همان است . وما پيش از اين آگاه شده بوديم وتسليم بوده‌ايم . ( 42 )
وَصَدَّهَا مَا كَانَتْ تَعْبُدُ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنَّهَا كَانَتْ مِنْ قَوْمٍ كَافِرِينَ ( 43 )
وأو را از هر چه به جز خداى يكتا مىپرستيد ، بازداشت . زيرا أو در زمرهء كافران بود . ( 43 )
قِيلَ لَهَا ادْخُلِي الصَّرْحَ فَلَمَّا رَأَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَكَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَا قَالَ إِنَّهُ صَرْحٌ مُمَرَّدٌ مِنْ قَوَارِيرَ قَالَتْ رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي وَأَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمَانَ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ( 44 )
گفتندش : به صحن قصر درآى . چون بديدش پنداشت كه آبگيرى ژرف است . دامن از ساقهايش برگرفت . سليمان گفت : اين صحنى است صاف از آبگينه . گفت : اى پروردگار من ، من بر خويشتن ستم كرده‌ام واينك با سليمان در برابر پروردگار جهانيان تسليم شدم . ( 44 )