القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٨

سورة البقرة

وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَلَا تُمْسِكُوهُنَّ ضِرَارًا لِتَعْتَدُوا وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ وَلَا تَتَّخِذُوا آَيَاتِ اللَّهِ هُزُوًا وَاذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَمَا أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنَ الْكِتَابِ وَالْحِكْمَةِ يَعِظُكُمْ بِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 231 )

هر گاه زنان را طلاق داديد ومهلتشان سرآمد ، يا آنان را به نيكو وجهي نگه داريد يا به نيكو وجهي رها سازيد . و ، تا بر آنها زيان برسانيد يا ستم بكنيد نگاهشان مداريد . وهر كس كه چنين كند به خويشتن ستم كرده است . وآيات خدا را به ريشخند مگيريد واز نعمتي كه خدا به شما داده است واز آيات وحكمتى كه براي موعظهء شما فرستاده است ياد كنيد واز خدا بترسيد وبدانيد كه أو به همه چيز آگاه است . ( 231 )

وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا تَعْضُلُوهُنَّ أَنْ يَنْكِحْنَ أَزْوَاجَهُنَّ إِذَا تَرَاضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ ذَلِكَ يُوعَظُ بِهِ مَنْ كَانَ مِنْكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآَخِرِ ذَلِكُمْ أَزْكَى لَكُمْ وَأَطْهَرُ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ( 232 )

وچون زنان را طلاق داديد ومهلتشان سرآمد ، مانع مشويد كه به نكاح همسران خود - هر گاه كه ميانشان رضايتى حاصل شده باشد - درآيند . كسى كه از شما به خداى وروز قيامت ايمان آورده باشد اينچنين پند گيرد . واين شما را بهتر وبه پاكى نزديكتر است . خدا مى داند وشما نمىدانيد . ( 232 )

وَالْوَالِدَاتُ يُرْضِعْنَ أَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ أَرَادَ أَنْ يُتِمَّ الرَّضَاعَةَ وَعَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلَّا وُسْعَهَا لَا تُضَارَّ وَالِدَةٌ بِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُودٌ لَهُ بِوَلَدِهِ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذَلِكَ فَإِنْ أَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا وَإِنْ أَرَدْتُمْ أَنْ تَسْتَرْضِعُوا أَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِذَا سَلَّمْتُمْ مَا آَتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 233 )

مادرانى كه مىخواهند شيردادن را به فرزندان خود كامل سازند ، دو سال تمام شيرشان بدهند . خوراك ولباس آنان ، به وجهي نيكو ، بر عهدهء صاحب فرزند است وهيچ كس بيش از قدرتش مكلَّف نمى شود . نبايد هيچ مادرى به خاطر فرزندش زيانى ببيند وهيچ پدرى به خاطر فرزندش . وقيّم نيز چنين بر عهده دارد . واگر پدر ومادر بخواهند با رضايت ومشاورت يكديگر فرزندشان را از شير بازگيرند مرتكب گناهى نشده‌اند . وهر گاه بخواهيد كسى ديگر را به شيردادن فرزندتان برگماريد ، اگر مزدى نيكو ودر خورش بپردازيد گناهى نيست . از خدا بترسيد وبدانيد كه أو به كارى كه مىكنيد بصير وبيناست . ( 233 )