القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٧٤

سورة الشعراء

إِنْ هَذَا إِلَّا خُلُقُ الْأَوَّلِينَ ( 137 )

اينها جز همان دروغ ونيرنگ پيشينيان نيست . ( 137 )

وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ( 138 )

وما عذاب نخواهيم شد . ( 138 )

فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَاهُمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ( 139 )

پس تكذيبش كردند وما آنان را هلاك كرديم . هرآينه در اين عبرتي است ، وبيشترينشان ايمان نياوردند . ( 139 )

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ( 140 )

هرآينه پروردگار تو پيروزمند ومهربان است . ( 140 )

كَذَّبَتْ ثَمُودُ الْمُرْسَلِينَ ( 141 )

قوم ثمود پيامبران را تكذيب كردند . ( 141 )

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَالِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ( 142 )

آن گاه كه برادرشان صالح گفت : آيا پروا نمىكنيد ؟ ( 142 )

إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ( 143 )

من براي شما پيامبرى امين هستم . ( 143 )

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ( 144 )

از خدا بترسيد واز من أطاعت كنيد . ( 144 )

وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ ( 145 )

من از شما در برابر هدايت خود مزدى نمىطلبم . مزد من تنها بر عهدهء پروردگار جهانيان است . ( 145 )

أَتُتْرَكُونَ فِي مَا هَاهُنَا آَمِنِينَ ( 146 )

آيا پنداريد كه شما را در اين نعمتها ، أيمن رها مىكنند ؟ ( 146 )

فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ( 147 )

در باغها وچشمه‌سارها ؟ ( 147 )

وَزُرُوعٍ وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ ( 148 )

وكشتزارها ونخلها با آن شكوفه‌هاى نرم ولطيف ؟ ( 148 )

وَتَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا فَارِهِينَ ( 149 )

وشادمانه در كوه‌ها خانه‌هايى مىتراشيد ؟ ( 149 )

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ( 150 )

پس ، از خدا بترسيد واز من أطاعت كنيد . ( 150 )

وَلَا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ ( 151 )

وفرمان اين اسرافكاران را مپذيريد : ( 151 )

الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ ( 152 )

اينان كه در زمين فساد مىكنند واصلاح نمىكنند . ( 152 )

قَالُوا إِنَّمَا أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ ( 153 )

گفتند : جز اين نيست كه تو را جادو كرده‌اند . ( 153 )

مَا أَنْتَ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا فَأْتِ بِآَيَةٍ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ( 154 )

تو نيز بشرى همانند ما هستى . اگر راست مىگويى نشانه‌اى بياور . ( 154 )

قَالَ هَذِهِ نَاقَةٌ لَهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَعْلُومٍ ( 155 )

گفت : اين مادة شترِ من است . يك روز آب خوردن حق أو باشد ويك روز حق شما . ( 155 )

وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ ( 156 )

به آن آسيبى مرسانيد كه عذابِ روزى بزرگ شما را فرومىگيرد . ( 156 )

فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا نَادِمِينَ ( 157 )

آن را كشتند وپشيمان شدند . ( 157 )

فَأَخَذَهُمُ الْعَذَابُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ( 158 )

پس عذاب آنها فروگرفت . هرآينه در اين عبرتي است ، وبيشترينشان ايمان نياوردند . ( 158 )

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ( 159 )

هرآينه پروردگار تو پيروزمند ومهربان است . ( 159 )