القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٧

سورة البقرة

لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمَانِكُمْ وَلَكِنْ يُؤَاخِذُكُمْ بِمَا كَسَبَتْ قُلُوبُكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌ ( 225 )

خدا شما را به سبب سوگندهاى لغوتان بازخواست نمىكند ، بلكه به خاطر نيّتى كه در دل نهان مىداريد بازخواست مىكند . خدا آمرزنده وبردبار است . ( 225 )

لِلَّذِينَ يُؤْلُونَ مِنْ نِسَائِهِمْ تَرَبُّصُ أَرْبَعَةِ أَشْهُرٍ فَإِنْ فَاءُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 226 )

براي كساني كه سوگند مىخورند كه با زنان خويش نياميزند چهار ماه مهلت است . پس اگر بازآيند ، خدا آمرزنده ومهربان است . ( 226 )

وَإِنْ عَزَمُوا الطَّلَاقَ فَإِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ( 227 )

واگر عزم طلاق كردند ، خداوند شنوا وداناست . ( 227 )

وَالْمُطَلَّقَاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ ثَلَاثَةَ قُرُوءٍ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ أَنْ يَكْتُمْنَ مَا خَلَقَ اللَّهُ فِي أَرْحَامِهِنَّ إِنْ كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآَخِرِ وَبُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذَلِكَ إِنْ أَرَادُوا إِصْلَاحًا وَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ( 228 )

بايد كه زنان مطلقه تا سه بار پاك شدن از شوهر كردن بازايستند . واگر به خدا وروز قيامت ايمان دارند ، روا نيست كه آنچه را كه خدا در رحم آنان آفريده است پنهان دارند . ودر آن أيام اگر شوهرانشان قصد اصلاح داشته باشند به باز گرداندنشان سزاوارترند . وبراي آنان حقوقى شايسته است همانند وظيفه‌اى كه بر عهدهء آنهاست ولى مردان را بر زنان مرتبتي است . وخدا پيروزمند وحكيم است . ( 228 )

الطَّلَاقُ مَرَّتَانِ فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَأْخُذُوا مِمَّا آَتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئًا إِلَّا أَنْ يَخَافَا أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ( 229 )

اين طلاق دو بار است واز آن پس يا به نيكو وجهي نگه داشتن اوست يا به نيكو وجهي رهاساختنش . وحلال نيست كه از آنچه به زنان داده‌ايد چيزى بازستانيد مگر آنكه بدانند كه حدود خدا را رعايت نمى كنند . اما هر گاه دانستيد كه آن دو حدود خدا را رعايت نمىكنند اگر آن ، خود را از شوى باز خرد ، گناهى بر آن دو نيست . اينها حدود خدا است . از آن تجاوز مكنيد كه ستمكاران از حدود خدا تجاوز مى كنند . ( 229 )

فَإِنْ طَلَّقَهَا فَلَا تَحِلُّ لَهُ مِنْ بَعْدُ حَتَّى تَنْكِحَ زَوْجًا غَيْرَهُ فَإِنْ طَلَّقَهَا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا أَنْ يَتَرَاجَعَا إِنْ ظَنَّا أَنْ يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ وَتِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ يُبَيِّنُهَا لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ( 230 )

پس اگر باز زن را طلاق داد ديگر بر أو حلال نيست ، مگر آنكه به نكاح مردى ديگر درآيد وهر گاه آن مرد آن را طلاق دهد ، اگر مىدانند كه حدود خدا را رعايت مىكنند رجوعشان را گناهى نيست . اينها حدود خدا است كه براي مردمى دانا بيان مىكند . ( 230 )