القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٦٢

سورة الفرقان

إِذَا رَأَتْهُمْ مِنْ مَكَانٍ بَعِيدٍ سَمِعُوا لَهَا تَغَيُّظًا وَزَفِيرًا ( 12 )

كه چون از راه دور ببيندشان جوشش وخروشش را بشنوند ( 12 )

وَإِذَا أُلْقُوا مِنْهَا مَكَانًا ضَيِّقًا مُقَرَّنِينَ دَعَوْا هُنَالِكَ ثُبُورًا ( 13 )

وچون دستها بر گردن بسته ، در تنگنايى از آن افتند ، به دعا مرگ خويش مىخواهند . ( 13 )

لَا تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُورًا وَاحِدًا وَادْعُوا ثُبُورًا كَثِيرًا ( 14 )

امروز نه يك بار مرگ خويش خواهيد ، مرگ خويش فراوان خواهيد . ( 14 )

قُلْ أَذَلِكَ خَيْرٌ أَمْ جَنَّةُ الْخُلْدِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ كَانَتْ لَهُمْ جَزَاءً وَمَصِيرًا ( 15 )

بگو : آيا اين بهتر است يا آن بهشت جاويدان كه به پرهيزگاران وعده شده است ، كه پاداش وسرانجام آنان خواهد بود . ( 15 )

لَهُمْ فِيهَا مَا يَشَاءُونَ خَالِدِينَ كَانَ عَلَى رَبِّكَ وَعْدًا مَسْئُولًا ( 16 )

تا ابد هر چه بخواهند در آنجا هست . وعده‌اى است كه انجام دادن آن از پروردگارت خواسته آمده است . ( 16 )

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَقُولُ أَأَنْتُمْ أَضْلَلْتُمْ عِبَادِي هَؤُلَاءِ أَمْ هُمْ ضَلُّوا السَّبِيلَ ( 17 )

روزى كه آنان را با چيزهايى كه سواي خداى يكتا مىپرستيدند به محشر گرد آورد وسپس پرسد : آيا شما اين بندگان مرا گمراه مىكرديد ، يا آنها خود راه را گم كرده بودند ؟ ( 17 )

قَالُوا سُبْحَانَكَ مَا كَانَ يَنْبَغِي لَنَا أَنْ نَتَّخِذَ مِنْ دُونِكَ مِنْ أَوْلِيَاءَ وَلَكِنْ مَتَّعْتَهُمْ وَآَبَاءَهُمْ حَتَّى نَسُوا الذِّكْرَ وَكَانُوا قَوْمًا بُورًا ( 18 )

گويند : منزهى تو . ما را سزاوار نبوده است كه جز تو كسى را به يارى گيريم . تو خود آنها وپدرانشان را برخوردار ساختى ، چنان كه ياد تو را فراموش كردند ومردمى شدند به هلاكت افتاده . ( 18 )

فَقَدْ كَذَّبُوكُمْ بِمَا تَقُولُونَ فَمَا تَسْتَطِيعُونَ صَرْفًا وَلَا نَصْرًا وَمَنْ يَظْلِمْ مِنْكُمْ نُذِقْهُ عَذَابًا كَبِيرًا ( 19 )

اينان آنچه را مىگفتيد دروغ مىخواندند واكنون نتوانيد عذابي را از خود دور سازيد يا خويشتن را يارى دهيد . وهر كس از شما كه ستم كند عذابي بزرگش مىچشانيم . ( 19 )

وَمَا أَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِنَ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا إِنَّهُمْ لَيَأْكُلُونَ الطَّعَامَ وَيَمْشُونَ فِي الْأَسْوَاقِ وَجَعَلْنَا بَعْضَكُمْ لِبَعْضٍ فِتْنَةً أَتَصْبِرُونَ وَكَانَ رَبُّكَ بَصِيرًا ( 20 )

پيش از تو پيامبرانى نفرستاده‌ايم جز آنكه طعام مىخوردند ودر بازارها راه مىرفتند . وشما را وسيلهء آزمايش يكديگر قرار داديم . آيا صبر توانيد كرد ؟ وپروردگار تو بيناست . ( 20 )