القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٦٠

سورة الفرقان

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آَمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَإِذَا كَانُوا مَعَهُ عَلَى أَمْرٍ جَامِعٍ لَمْ يَذْهَبُوا حَتَّى يَسْتَأْذِنُوهُ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ أُولَئِكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ فَإِذَا اسْتَأْذَنُوكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 62 )

مؤمنان كساني هستند كه به خدا وپيامبرش ايمان آورده‌اند . وچون با پيامبر در كارى همگانى باشند ، تا از أو رخصت نطلبيده‌اند نبايد بروند . آنان كه از تو رخصت مىطلبند ، كساني هستند كه به خدا وپيامبرش ايمان آورده‌اند . پس هنگامى كه از تو براي پاره‌اى از كارهايشان رخصت خواستند ، به هر يك از آنان كه خواهى رخصت بده وبرايشان از خدا آمرزش بخواه ، كه خدا آمرزنده ومهربان است . ( 62 )

لَا تَجْعَلُوا دُعَاءَ الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعَاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضًا قَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الَّذِينَ يَتَسَلَّلُونَ مِنْكُمْ لِوَاذًا فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِيبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ يُصِيبَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ( 63 )

آن چنان كه يكديگر را صدا مىزنيد ، پيامبر را صدا مزنيد . خدا مىداند چه كساني از شما در پناه ديگرى خود را پنهان مىسازند وآهسته آهسته بيرون مىروند . آنان كه از فرمان أو سرپيچى مىكنند بايد بترسند كه مباد به آنها فتنه‌اى يا عذابي دردآور برسد . ( 63 )

أَلَا إِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ قَدْ يَعْلَمُ مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ وَيَوْمَ يُرْجَعُونَ إِلَيْهِ فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوا وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 64 )

از آن خداست هر چه در آسمانها وزمين است . مىداند كه شما بر چه كاريد . وآن روز كه به أو بازگردانده شوند آنان را از كارهايى كه كرده‌اند آگاه سازد . وخدا بر هر چيزى داناست . ( 64 )

سورة الفرقان

* ( سورة الفرقان ) *

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ تَبَارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَى عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعَالَمِينَ نَذِيرًا ( 1 )

به نام خداى بخشايندهء مهربان ، بزرگ است وبزرگوار آن كس كه اين فرقان را بر بندهء خود نازل كرد ، تا جهانيان را بيمدهنده‌اى باشد . ( 1 )

الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ فَقَدَّرَهُ تَقْدِيرًا ( 2 )

آن كس كه از آن اوست فرمانروايى آسمانها وزمين ، وفرزندى نگرفته است ، وأو را شريكي در فرمانروايى نيست ، وهر چيز را بيافريده است ، وآن را به اندازه آفريده است . ( 2 )