القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٤٩

سورة المؤمنون

بَلْ أَتَيْنَاهُمْ بِالْحَقِّ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ ( 90 )

نه ، ما برايشان سخن راست فرستاديم وآنان دروغ مىگويند . ( 90 )

مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ وَلَدٍ وَمَا كَانَ مَعَهُ مِنْ إِلَهٍ إِذًا لَذَهَبَ كُلُّ إِلَهٍ بِمَا خَلَقَ وَلَعَلَا بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ ( 91 )

خدا هيچ فرزندى ندارد وهيچ خدايى با أو نيست . اگر چنين مىبود ، هر خدايى با آفريدگان خود به يك سو مىكشيد وبر يكديگر برترى مىجستند . خدا از آن گونه كه أو را وصف مىكنند ، منزه است . ( 91 )

عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ ( 92 )

داناى نهان وآشكارا ، از هر چه شريك أو مىسازند برتر است . ( 92 )

قُلْ رَبِّ إِمَّا تُرِيَنِّي مَا يُوعَدُونَ ( 93 )

بگو : اى پروردگار من ، كاش چيزى را كه به آنان وعده داده شده به من مىنماياندى . ( 93 )

رَبِّ فَلَا تَجْعَلْنِي فِي الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ( 94 )

پس اى پروردگار من ، مرا در زمرهء ستمكاران قرار مده . ( 94 )

وَإِنَّا عَلَى أَنْ نُرِيَكَ مَا نَعِدُهُمْ لَقَادِرُونَ ( 95 )

وما اگر بخواهيم كه آنچه را به آنان وعده داده‌ايم ، تو را بنمايانيم ، مى توانيم . ( 95 )

ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ السَّيِّئَةَ نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَصِفُونَ ( 96 )

سخن بد آنان را به هر نيكوترت مىآيد پاسخ گوى . ما به سخن آنان آگاهتر هستيم . ( 96 )

وَقُلْ رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ ( 97 )

بگو : اى پروردگار من ، از وسوسه‌هاى شيطان به تو پناه مىآورم . ( 97 )

وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَنْ يَحْضُرُونِ ( 98 )

وبه تو پناه مىآورم ، اى پروردگار من ، اگر نزد من حاضر آيند . ( 98 )

حَتَّى إِذَا جَاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُونِ ( 99 )

چون يكيشان را مرگ فرارسد ، گويد : اى پروردگار من ، مرا بازگردان . ( 99 )

لَعَلِّي أَعْمَلُ صَالِحًا فِيمَا تَرَكْتُ كَلَّا إِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَائِلُهَا وَمِنْ وَرَائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ ( 100 )

شايد ، كارهاى شايسته‌اى را كه ترك كرده بودم به جاى آورم . هرگز . اين سخنى است كه أو مىگويد وپشت سرشان تا روز قيامت مانعى است كه بازگشت نتوانند . ( 100 )

فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلَا أَنْسَابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَلَا يَتَسَاءَلُونَ ( 101 )

چون در صور دميده شود ، هيچ خويشاونديى ميانشان نماند وهيچ از حال يكديگر نپرسند . ( 101 )

فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ فَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ( 102 )

آنان كه ترازويشان سنگين باشد ، خود ، رستگارانند . ( 102 )

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ فَأُولَئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِي جَهَنَّمَ خَالِدُونَ ( 103 )

وآنان كه ترازويشان سبك باشد ، به خود زيان رسانيده‌اند ودر جهنم ، جاويد ماندگانند . ( 103 )

تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ وَهُمْ فِيهَا كَالِحُونَ ( 104 )

آتش چهره‌هايشان را مىسوزاند ولبانشان آماس كرده وبرگشته است . ( 104 )