القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٣٣

سورة الحج

سورة الحج

* ( سورة الحج ) *

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ إِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ ( 1 )

به نام خداى بخشايندهء مهربان ، اى مردم ، از پروردگارتان بترسيد ، كه زلزلهء قيامت حادثهء بزرگى است . ( 1 )

يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكَارَى وَمَا هُمْ بِسُكَارَى وَلَكِنَّ عَذَابَ اللَّهِ شَدِيدٌ ( 2 )

آن روز كه ببينيدش ، هر شيردهنده‌اى شيرخواره‌اش را از ياد ببرد وهر آبستنى بار خود بر زمين گذارد ومردم را چون مستان بيني ، حال آنكه مست نيستند بلكه عذاب خدا شديد است . ( 2 )

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُجَادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَيَتَّبِعُ كُلَّ شَيْطَانٍ مَرِيدٍ ( 3 )

بعضي از مردم ، بي هيچ دانشى در بارهء خدا مجادله مىكنند واز هر شيطان سركشى پيروى مىكنند . ( 3 )

كُتِبَ عَلَيْهِ أَنَّهُ مَنْ تَوَلَّاهُ فَأَنَّهُ يُضِلُّهُ وَيَهْدِيهِ إِلَى عَذَابِ السَّعِيرِ ( 4 )

بر شيطان چنين مقرر شده كه هر كس را كه دوستش بدارد گمراه كند وبه عذاب آتش سوزانش كشاند . ( 4 )

يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِنَ الْبَعْثِ فَإِنَّا خَلَقْنَاكُمْ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِنْ مُضْغَةٍ مُخَلَّقَةٍ وَغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ لِنُبَيِّنَ لَكُمْ وَنُقِرُّ فِي الْأَرْحَامِ مَا نَشَاءُ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوا أَشُدَّكُمْ وَمِنْكُمْ مَنْ يُتَوَفَّى وَمِنْكُمْ مَنْ يُرَدُّ إِلَى أَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنْ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْئًا وَتَرَى الْأَرْضَ هَامِدَةً فَإِذَا أَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَأَنْبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ ( 5 )

اى مردم ، اگر از روز رستاخيز در ترديد هستيد ، ما شما را از خاك وسپس از نطفه ، آن گاه از لخته‌خونى وسپس از پاره‌گوشتى گاه تمام آفريده گاه ناتمام ، بيافريده‌ايم ، تا قدرت خود را برايتان آشكار كنيم . وتا زماني معين هر چه را خواهيم در رحمها نگه مىداريم . آن گاه شما را كه كودكى هستيد بيرون مىآوريم تا به حد زورمندى خود رسيد . بعضي از شما مىميرند وبعضي به سالخوردگى برده مىشوند تا آن گاه كه هر چه آموخته‌اند فراموش كنند . وتو زمين را فسرده مىبينى . چون باران بر آن بفرستيم ، در اهتزاز آيد ونمو كند واز هر گونه گياه بهجتانگيز بروياند . ( 5 )