القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٣٠

سورة الأنبياء

وَمِنَ الشَّيَاطِينِ مَنْ يَغُوصُونَ لَهُ وَيَعْمَلُونَ عَمَلًا دُونَ ذَلِكَ وَكُنَّا لَهُمْ حَافِظِينَ ( 82 )

وگروهى از ديوان برايش در دريا غواصى مىكردند وجز آن به كارهاى ديگر مشغول بودند وما حافظ آنها بوديم . ( 82 )

وَأَيُّوبَ إِذْ نَادَى رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَأَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ ( 83 )

وايّوب را ياد كن آن گاه كه پروردگارش را ندا داد : به من بيمارى ورنج رسيده است وتو مهربانترين مهربانانى . ( 83 )

فَاسْتَجَبْنَا لَهُ فَكَشَفْنَا مَا بِهِ مِنْ ضُرٍّ وَآَتَيْنَاهُ أَهْلَهُ وَمِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنَا وَذِكْرَى لِلْعَابِدِينَ ( 84 )

دعايش را أجابت كرديم . وآزار از أو دور كرديم وخاندانش را وهمانند آنها را با آنها به أو بازگردانيديم . واين رحمتي بود از جانب ما ، تا خداپرستان همواره به ياد داشته باشند . ( 84 )

وَإِسْمَاعِيلَ وَإِدْرِيسَ وَذَا الْكِفْلِ كُلٌّ مِنَ الصَّابِرِينَ ( 85 )

وإسماعيل وإدريس وذو الكفل را ياد كن كه همه از صابران بودند . ( 85 )

وَأَدْخَلْنَاهُمْ فِي رَحْمَتِنَا إِنَّهُمْ مِنَ الصَّالِحِينَ ( 86 )

آنان را مشمول بخشايش خويش گردانيديم وهمه از شايستگان بودند . ( 86 )

وَذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادَى فِي الظُّلُمَاتِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ ( 87 )

وذو النّون را ، آن گاه كه خشمناك برفت وپنداشت كه هرگز بر أو تنگ نمىگيريم . ودر تاريكى ندا داد : هيچ خدايى جز تو نيست ، تو منزه هستى ومن از ستمكاران هستم . ( 87 )

فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ وَكَذَلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ ( 88 )

دعايش را مستجاب كرديم وأو را از اندوه رهانيديم ومؤمنان را اينچنين مىرهانيم . ( 88 )

وَزَكَرِيَّا إِذْ نَادَى رَبَّهُ رَبِّ لَا تَذَرْنِي فَرْدًا وَأَنْتَ خَيْرُ الْوَارِثِينَ ( 89 )

وزكريّا را ياد كن ، آن گاه كه پروردگارش را ندا داد : اى پروردگار من ، مرا تنها وامگذار . وتو بهترين وارثانى . ( 89 )

فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَوَهَبْنَا لَهُ يَحْيَى وَأَصْلَحْنَا لَهُ زَوْجَهُ إِنَّهُمْ كَانُوا يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَيَدْعُونَنَا رَغَبًا وَرَهَبًا وَكَانُوا لَنَا خَاشِعِينَ ( 90 )

دعايش را مستجاب كرديم وبه أو يحيى را بخشيديم وزنش را برايش شايسته گردانيديم . اينان در كارهاى نيك شتاب مىكردند وبا بيم واميد ما را مىخواندند ودر برابر ما خاشع بودند . ( 90 )