القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٢١

سورة طه

فَتَعَالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ وَلَا تَعْجَلْ بِالْقُرْآَنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُقْضَى إِلَيْكَ وَحْيُهُ وَقُلْ رَبِّ زِدْنِي عِلْمًا ( 114 )

پس برتر است خداى يكتا آن پادشاه راستين . وپيش از آنكه وحى به پايان رسد در خواندن قرآن شتاب مكن . وبگو : اى پروردگار من ، به علم من بيفزاى . ( 114 )

وَلَقَدْ عَهِدْنَا إِلَى آَدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْمًا ( 115 )

وما پيش از اين با آدم پيمان بستيم ولى فراموش كرد ، وشكيبايش نيافتيم . ( 115 )

وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآَدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَى ( 116 )

وآن گاه كه به فرشتگان گفتيم : آدم را سجده كنيد همه جز إبليس - كه سرپيچى كرد - سجده كردند . ( 116 )

فَقُلْنَا يَا آَدَمُ إِنَّ هَذَا عَدُوٌّ لَكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقَى ( 117 )

گفتيم : اى آدم ، اين دشمن تو وهمسر توست ، شما را از بهشت بيرون نكند ، كه نگونبخت شوى . ( 117 )

إِنَّ لَكَ أَلَّا تَجُوعَ فِيهَا وَلَا تَعْرَى ( 118 )

كه تو در بهشت نه گرسنه مىشوى ونه برهنه مىمانى . ( 118 )

وَأَنَّكَ لَا تَظْمَأُ فِيهَا وَلَا تَضْحَى ( 119 )

ونه تشنه مىشوى ونه دچار تابش آفتاب . ( 119 )

فَوَسْوَسَ إِلَيْهِ الشَّيْطَانُ قَالَ يَا آَدَمُ هَلْ أَدُلُّكَ عَلَى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَا يَبْلَى ( 120 )

شيطان وسوسه‌اش كرد وگفت : اى آدم ، آيا تو را به درخت جاويدانى ومُلكى زوال ناپذير راه بنمايم ؟ ( 120 )

فَأَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْآَتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَعَصَى آَدَمُ رَبَّهُ فَغَوَى ( 121 )

از آن درخت خوردند وشرمگاهشان در نظرشان پديدار شد . وهم چنان برگ درختان بهشت بر آنها مىچسبانيدند . آدم در پروردگار خويش عاصى شد وراه گم كرد . ( 121 )

ثُمَّ اجْتَبَاهُ رَبُّهُ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدَى ( 122 )

سپس پروردگارش أو را برگزيد وتوبه‌اش را بپذيرفت وهدايتش كرد . ( 122 )

قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيعًا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدًى فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقَى ( 123 )

گفت : همگى از آنجا پايين رويد دشمنان يكديگر . اگر از جانب من شما را راهنمايى آمد ، هر كس از آن راهنماى من متابعت كند نه گمراه مىشود ونه تيره‌بخت . ( 123 )

وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكًا وَنَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَى ( 124 )

وهر كس كه از ياد من اعراض كند ، زندگيش تنگ شود ودر روز قيامت نابينا محشورش سازيم . ( 124 )

قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمَى وَقَدْ كُنْتُ بَصِيرًا ( 125 )

گويد : اى پروردگار من ، چرا مرا نابينا محشور كردى وحال آنكه من بينا بودم ؟ ( 125 )