القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٢٠
سورة طه
كَذَلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنْبَاءِ مَا قَدْ سَبَقَ وَقَدْ آَتَيْنَاكَ مِنْ لَدُنَّا ذِكْرًا ( 99 )
اينچنين خبرهاى گذشته را براي تو حكايت مىكنيم . وبه تو از جانب خود قرآن را عطا كرديم . ( 99 )
مَنْ أَعْرَضَ عَنْهُ فَإِنَّهُ يَحْمِلُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وِزْرًا ( 100 )
هر كس كه از آن رخ برتابد روز قيامت بار گناه بر دوش مىكشد . ( 100 )
خَالِدِينَ فِيهِ وَسَاءَ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حِمْلًا ( 101 )
در آن كار همواره بمانند . وبار روز قيامت برايشان بار بدى است . ( 101 )
يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ وَنَحْشُرُ الْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍ زُرْقًا ( 102 )
روزى كه در صور دميده شود ومجرمان را در آن روز ، كبودچشم گرد مىآوريم . ( 102 )
يَتَخَافَتُونَ بَيْنَهُمْ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا عَشْرًا ( 103 )
آهسته با هم سخن مىگويند كه ده روز بيش نيارميدهايد . ( 103 )
نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَقُولُونَ إِذْ يَقُولُ أَمْثَلُهُمْ طَرِيقَةً إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا يَوْمًا ( 104 )
ما به گفتار آنان آگاهتريم آن گاه كه نيكوروشترين آنها مىگويد : جز يك روز نيارميدهايد . ( 104 )
وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْجِبَالِ فَقُلْ يَنْسِفُهَا رَبِّي نَسْفًا ( 105 )
تو را از كوهها مىپرسند . بگو : پروردگار من همه را پراكنده مىسازد . ( 105 )
فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا ( 106 )
وآنها را به زمينى هموار بدل مىكند ( 106 )
لَا تَرَى فِيهَا عِوَجًا وَلَا أَمْتًا ( 107 )
در آن هيچ كجى وپستى وبلندى نمىبينى . ( 107 )
يَوْمَئِذٍ يَتَّبِعُونَ الدَّاعِيَ لَا عِوَجَ لَهُ وَخَشَعَتِ الْأَصْوَاتُ لِلرَّحْمَنِ فَلَا تَسْمَعُ إِلَّا هَمْسًا ( 108 )
در آن روز از پى آن داعى كه هيچ كژى را در أو راه نيست روان گردند . وصداها در برابر خداى رحمان به خشوع مىگرايد واز هيچ كس جز صداى پايى نخواهى شنيد . ( 108 )
يَوْمَئِذٍ لَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَرَضِيَ لَهُ قَوْلًا ( 109 )
در آن روز شفاعت سود ندهد ، مگر آن را كه خداى رحمان أجازت دهد وسخنش را بپسندد . ( 109 )
يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يُحِيطُونَ بِهِ عِلْمًا ( 110 )
هر چه را در پيش روى آنهاست وهر چه را در پشت سرشان است مىداند وعلم آنان أو را در بَر نگيرد . ( 110 )
وَعَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّومِ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا ( 111 )
وچهرهها در برابر خداى زندهء پاينده خاضع مىشود وهر كه بار كفر بر دوش مىكشد نوميد مىگردد . ( 111 )
وَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا يَخَافُ ظُلْمًا وَلَا هَضْمًا ( 112 )
وهر كس كه كارهاى شايسته كند ومؤمن باشد ، نبايد از هيچ ستمى وشكستى بهراسد . ( 112 )
وَكَذَلِكَ أَنْزَلْنَاهُ قُرْآَنًا عَرَبِيًّا وَصَرَّفْنَا فِيهِ مِنَ الْوَعِيدِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ أَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِكْرًا ( 113 )
اينچنين آن را قرآني عربى نازل كرديم ودر آن گونهگون هشدار داديم ، شايد بترسند يا پندى تازه گيرند . ( 113 )