القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣١٩

سورة طه

فَأَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا جَسَدًا لَهُ خُوَارٌ فَقَالُوا هَذَا إِلَهُكُمْ وَإِلَهُ مُوسَى فَنَسِيَ ( 88 )

وبرايشان تنديس گوساله‌اى كه نعرهء گاوان را داشت بساخت وگفتند : اين خداى شما وخداى موسى است . وموسى فراموش كرده بود . ( 88 )

أَفَلَا يَرَوْنَ أَلَّا يَرْجِعُ إِلَيْهِمْ قَوْلًا وَلَا يَمْلِكُ لَهُمْ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا ( 89 )

آيا نمىديدند كه هيچ پاسخى به سخنشان نمىدهد ، وهيچ سود وزيانى برايشان ندارد ؟ ( 89 )

وَلَقَدْ قَالَ لَهُمْ هَارُونُ مِنْ قَبْلُ يَا قَوْمِ إِنَّمَا فُتِنْتُمْ بِهِ وَإِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحْمَنُ فَاتَّبِعُونِي وَأَطِيعُوا أَمْرِي ( 90 )

هارون نيز پيش از اين به آنها گفته بود : اى قوم من ، شما را به اين گوساله آزموده‌اند . پروردگار شما خداى رحمان است . از پى من بياييد وفرمانبردار من باشيد . ( 90 )

قَالُوا لَنْ نَبْرَحَ عَلَيْهِ عَاكِفِينَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَيْنَا مُوسَى ( 91 )

گفتند : ما همواره به پرستش أو مىنشينيم تا موسى به نزد ما باز گردد . ( 91 )

قَالَ يَا هَارُونُ مَا مَنَعَكَ إِذْ رَأَيْتَهُمْ ضَلُّوا ( 92 )

گفت : اى هارون ، هنگامى كه ديدى گمراه مىشوند ، ( 92 )

أَلَّا تَتَّبِعَنِ أَفَعَصَيْتَ أَمْرِي ( 93 )

چرا از پى من نيامدى ؟ آيا تو نيز از فرمان من سرپيچى كرده بودى ؟ ( 93 )

قَالَ يَا ابْنَ أُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي وَلَا بِرَأْسِي إِنِّي خَشِيتُ أَنْ تَقُولَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِي ( 94 )

گفت : اى پسر مادرم ، چنگ به ريش وسر من مينداز . من ترسيدم كه بگويى : تو ميان بني إسرائيل جدايى افكندى ، وگفتار مرا رعايت نكردى . ( 94 )

قَالَ فَمَا خَطْبُكَ يَا سَامِرِيُّ ( 95 )

گفت : وتو اى سامرى ، اين چه كارى بود كه كردى ؟ ( 95 )

قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوا بِهِ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِنْ أَثَرِ الرَّسُولِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذَلِكَ سَوَّلَتْ لِي نَفْسِي ( 96 )

گفت : من چيزى ديدم كه آنها نمىديدند . مشتى از خاكى كه نقش پاى آن رسول بر آن بود برگرفتم ودر آن پيكر افكندم ونفس من اين كار را در چشم من بياراست . ( 96 )

قَالَ فَاذْهَبْ فَإِنَّ لَكَ فِي الْحَيَاةِ أَنْ تَقُولَ لَا مِسَاسَ وَإِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَنْ تُخْلَفَهُ وَانْظُرْ إِلَى إِلَهِكَ الَّذِي ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا لَنُحَرِّقَنَّهُ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهُ فِي الْيَمِّ نَسْفًا ( 97 )

گفت : برو ، در زندگى اين دنيا چنان شوى كه پيوسته بگويى : « به من نزديك مشو . » ونيز تو را وعده‌اى است كه از آن رها نشوى واينك به خدايت كه پيوسته عبادتش مىكردى بنگر كه مىسوزانيمش وبه دريايش مىافشانيم . ( 97 )

إِنَّمَا إِلَهُكُمُ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ وَسِعَ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا ( 98 )

جز اين نيست كه خداى شما اللَّه است كه هيچ خدايى جز أو نيست وعلمش همه چيز را در برگرفته است . ( 98 )