القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣١٨
سورة طه
وَلَقَدْ أَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِي فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيقًا فِي الْبَحْرِ يَبَسًا لَا تَخَافُ دَرَكًا وَلَا تَخْشَى ( 77 )
به موسى وحى كرديم كه بندگان ما را شبهنگام بيرون ببر وبرايشان در دريا گذرگاهى خشك بجوى ، ومترس كه بر تو دست يابند وبيم به دل راه مده . ( 77 )
فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُودِهِ فَغَشِيَهُمْ مِنَ الْيَمِّ مَا غَشِيَهُمْ ( 78 )
فرعون با لشكرهايش از پيشان روان شد . ودريا چنان كه بايد آنان را در خود فرو پوشيد . ( 78 )
وَأَضَلَّ فِرْعَوْنُ قَوْمَهُ وَمَا هَدَى ( 79 )
فرعون قومش را گمراه كرد ، نه راهنمايى . ( 79 )
يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ قَدْ أَنْجَيْنَاكُمْ مِنْ عَدُوِّكُمْ وَوَاعَدْنَاكُمْ جَانِبَ الطُّورِ الْأَيْمَنَ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَى ( 80 )
اى بني إسرائيل ، شما را از دشمنتان رهانيديم وبا شما در جانب راست كوه طور وعده نهاديم وبرايتان مَنّ وسَلوى نازل كرديم . ( 80 )
كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَلَا تَطْغَوْا فِيهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِي وَمَنْ يَحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِي فَقَدْ هَوَى ( 81 )
از چيزهاى پاكيزه كه شما را روزى دادهايم بخوريد واز حد مگذرانيدش تا مباد خشم من به شما رسد ، كه هر كس كه خشم من به أو برسد در آتش افتد . ( 81 )
وَإِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تَابَ وَآَمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدَى ( 82 )
هر كس كه توبه كند وايمان آورد وكار شايسته كند وبه راه هدايت بيفتد ، مىآمرزمش . ( 82 )
وَمَا أَعْجَلَكَ عَنْ قَوْمِكَ يَا مُوسَى ( 83 )
اى موسى ، چه چيز تو را واداشت تا بر قومت پيشى گيرى ؟ ( 83 )
قَالَ هُمْ أُولَاءِ عَلَى أَثَرِي وَعَجِلْتُ إِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضَى ( 84 )
گفت : آنها همانهايند كه از پى من روانند . اى پروردگار من ، من به سوى تو شتافتم تا خشنود گردى . ( 84 )
قَالَ فَإِنَّا قَدْ فَتَنَّا قَوْمَكَ مِنْ بَعْدِكَ وَأَضَلَّهُمُ السَّامِرِيُّ ( 85 )
گفت : ما قوم تو را پس از تو آزمايش كرديم وسامرى گمراهشان ساخت . ( 85 )
فَرَجَعَ مُوسَى إِلَى قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا قَالَ يَا قَوْمِ أَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا أَفَطَالَ عَلَيْكُمُ الْعَهْدُ أَمْ أَرَدْتُمْ أَنْ يَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبِّكُمْ فَأَخْلَفْتُمْ مَوْعِدِي ( 86 )
موسى خشمگين وپُر اندوه نزد قومش بازگشت وگفت : اى قوم من ، آيا پروردگارتان شما را وعدههاى نيكو نداده بود ؟ آيا درنگ من به درازا كشيد يا خواستيد كه خشم پروردگارتان به شما فرود آيد كه وعدهء مرا خلاف كرديد ؟ ( 86 )
قَالُوا مَا أَخْلَفْنَا مَوْعِدَكَ بِمَلْكِنَا وَلَكِنَّا حُمِّلْنَا أَوْزَارًا مِنْ زِينَةِ الْقَوْمِ فَقَذَفْنَاهَا فَكَذَلِكَ أَلْقَى السَّامِرِيُّ ( 87 )
گفتند : ما به اختيار خويش وعدهء تو خلاف نكرديم . بارهايى از زينت آن قوم بر دوش داشتيم . آنها را در آتش بيفكنديم . وسامرى نيز بيفكند . ( 87 )