القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣١٠

سورة مريم

وَنَادَيْنَاهُ مِنْ جَانِبِ الطُّورِ الْأَيْمَنِ وَقَرَّبْنَاهُ نَجِيًّا ( 52 )

وأو را از جانب راست كوه طور ندا داديم ونزديكش ساختيم تا با أو راز گوييم . ( 52 )

وَوَهَبْنَا لَهُ مِنْ رَحْمَتِنَا أَخَاهُ هَارُونَ نَبِيًّا ( 53 )

واز رحمت خود برادرش هارون پيامبر را به أو بخشيديم . ( 53 )

وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِسْمَاعِيلَ إِنَّهُ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُولًا نَبِيًّا ( 54 )

ودر اين كتاب إسماعيل را ياد كن . أو درستقول وفرستاده‌اى پيامبر بود ، ( 54 )

وَكَانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَكَانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِيًّا ( 55 )

وخاندان خود را به نماز وزكات امر مىكرد ونزد پروردگارش شايسته وپسنديده بود . ( 55 )

وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِدْرِيسَ إِنَّهُ كَانَ صِدِّيقًا نَبِيًّا ( 56 )

ودر اين كتاب إدريس را ياد كن . أو راستگفتارى پيامبر بود . ( 56 )

وَرَفَعْنَاهُ مَكَانًا عَلِيًّا ( 57 )

أو را به مكاني بلند فرا برديم . ( 57 )

أُولَئِكَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ مِنْ ذُرِّيَّةِ آَدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍ وَمِنْ ذُرِّيَّةِ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْرَائِيلَ وَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَاجْتَبَيْنَا إِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آَيَاتُ الرَّحْمَنِ خَرُّوا سُجَّدًا وَبُكِيًّا ( 58 )

اينان گروهى از پيامبران بودند كه خدا به آنان انعام كرده بود ، از فرزندان آدم وفرزندان آنان كه با نوح در كشتى نشانديم وفرزندان إبراهيم وإسرائيل وآنها كه هدايتشان كرديم وبرگزيديمشان . وچون آيات خداى رحمان بر آنان تلاوت مىشد ، گريان به سجده مىافتادند . ( 58 )

فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضَاعُوا الصَّلَاةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوَاتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ( 59 )

سپس كساني جانشين اينان شدند كه نماز را ضايع گذاشتند وپيرو شهوات گرديدند وبه زودى به غى خواهند افتاد ، ( 59 )

إِلَّا مَنْ تَابَ وَآَمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَأُولَئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُونَ شَيْئًا ( 60 )

مگر آن كس كه توبه كرد وايمان آورد وكارهاى شايسته كرد . اينان به بهشت داخل مىشوند وهيچ مورد ستم قرار نمىگيرند . ( 60 )

جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدَ الرَّحْمَنُ عِبَادَهُ بِالْغَيْبِ إِنَّهُ كَانَ وَعْدُهُ مَأْتِيًّا ( 61 )

بهشتهاى جاويد كه خداى رحمان در غيب به بندگان خويش وعده كرده است ووعدهء أو فرا خواهد رسيد . ( 61 )

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا إِلَّا سَلَامًا وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيهَا بُكْرَةً وَعَشِيًّا ( 62 )

در آنجا سخن لغو نمىشنوند ، گفتارشان سلام است . وروزيشان هر صبح وشام آماده است . ( 62 )

تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِي نُورِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَنْ كَانَ تَقِيًّا ( 63 )

اين همان بهشتى است كه به بندگانمان ، آنها كه پرهيزگارى كرده‌اند ، عطا مىكنيم . ( 63 )

وَمَا نَتَنَزَّلُ إِلَّا بِأَمْرِ رَبِّكَ لَهُ مَا بَيْنَ أَيْدِينَا وَمَا خَلْفَنَا وَمَا بَيْنَ ذَلِكَ وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيًّا ( 64 )

وما جز به فرمان پروردگار تو فرود نمىآييم . آنچه در پيش روى ما وپشت سر ما وميان اين دو قرار دارد از آنِ اوست . وپروردگار تو فراموشكار نيست . ( 64 )