القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٠٨
سورة مريم
فَكُلِي وَاشْرَبِي وَقَرِّي عَيْنًا فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَدًا فَقُولِي إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمَنِ صَوْمًا فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنْسِيًّا ( 26 )
پس اى زن ، بخور وبياشام وشادمان باش واگر از آدميان كسى را ديدى بگوى : براي خداى رحمان روزه نذر كردهام وامروز با هيچ بشرى سخن نمىگويم . ( 26 )
فَأَتَتْ بِهِ قَوْمَهَا تَحْمِلُهُ قَالُوا يَا مَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْئًا فَرِيًّا ( 27 )
كودك را برداشت ونزد قوم خود آورد . گفتند : اى مريم ، كارى قبيح كردهاى . ( 27 )
يَا أُخْتَ هَارُونَ مَا كَانَ أَبُوكِ امْرَأَ سَوْءٍ وَمَا كَانَتْ أُمُّكِ بَغِيًّا ( 28 )
اى خواهر هارون ، نه پدرت مرد بدى بود ونه مادرت زنى بدكاره . ( 28 )
فَأَشَارَتْ إِلَيْهِ قَالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كَانَ فِي الْمَهْدِ صَبِيًّا ( 29 )
به فرزند اشاره كرد . گفتند : چگونه با كودكى كه در گهواره است سخن بگوييم . ( 29 )
قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آَتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا ( 30 )
كودك گفت : من بندهء خدايم ، به من كتاب داده ومرا پيامبر گردانيده است . ( 30 )
وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيْنَ مَا كُنْتُ وَأَوْصَانِي بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ( 31 )
وهر جا كه باشم مرا بركت داده وتا زندهام به نماز وزكات وصيت كرده است . ( 31 )
وَبَرًّا بِوَالِدَتِي وَلَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّارًا شَقِيًّا ( 32 )
ونيز نيكى كردن به مادرم . ومرا جبار وشقى نساخته است . ( 32 )
وَالسَّلَامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُ وَيَوْمَ أَمُوتُ وَيَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا ( 33 )
سلام بر من روزى كه زاده شدم وروزى كه مىميرم وروزى كه ديگر بار زنده برانگيخته مىشوم . ( 33 )
ذَلِكَ عيسَى ابْنُ مَرْيَمَ قَوْلَ الْحَقِّ الَّذِي فِيهِ يَمْتَرُونَ ( 34 )
اين است عيسى بن مريم - به سخن حق - همان كه در بارهء أو در ترديد بودند . ( 34 )
مَا كَانَ لِلَّهِ أَنْ يَتَّخِذَ مِنْ وَلَدٍ سُبْحَانَهُ إِذَا قَضَى أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ ( 35 )
نسزد خداوند را كه فرزندى برگيرد . منزه است . چون ارادهء كارى كند ، مىگويد : موجود شو . پس موجود مىشود . ( 35 )
وَإِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هَذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ ( 36 )
واللَّه پروردگار من وپروردگار شماست ، پس أو را بپرستيد ، كه راه راست اين است . ( 36 )
فَاخْتَلَفَ الْأَحْزَابُ مِنْ بَيْنِهِمِْ فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ مَشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيمٍ ( 37 )
گروهها با هم اختلاف كردند ، پس واي بر كافران به هنگام حضور در آن روز بزرگ . ( 37 )
أَسْمِعْ بِهِمْ وَأَبْصِرْ يَوْمَ يَأْتُونَنَا لَكِنِ الظَّالِمُونَ الْيَوْمَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ( 38 )
چه خوب مىشنوند وچه خوب مىبينند آن روز كه نزد ما مىآيند . ولى ستمكاران امروز در گمراهى آشكارى هستند . ( 38 )