القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٠٧
سورة مريم
يَا يَحْيَى خُذِ الْكِتَابَ بِقُوَّةٍ وَآَتَيْنَاهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا ( 12 )
اى يحيى ، كتاب را به نيرومندى بگير . ودر كودكى به أو دانايى عطا كرديم . ( 12 )
وَحَنَانًا مِنْ لَدُنَّا وَزَكَاةً وَكَانَ تَقِيًّا ( 13 )
وبه أو شفقت كرديم وپاكيزهاش ساختيم وأو پرهيزگار بود . ( 13 )
وَبَرًّا بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا ( 14 )
به پدر ومادر نيكى مىكرد وجبار وگردنكش نبود . ( 14 )
وَسَلَامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا ( 15 )
سلام بر أو روزى كه زاده شد وروزى كه مىميرد وروزى كه ديگر بار زنده برانگيخته مىشود . ( 15 )
وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ مَرْيَمَ إِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا ( 16 )
در اين كتاب مريم را ياد كن ، آن گاه كه از خاندان خويش به مكاني رو به سوى برآمدن آفتاب ، دورى گزيد . ( 16 )
فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُونِهِمْ حِجَابًا فَأَرْسَلْنَا إِلَيْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا ( 17 )
ميان خود وآنان پردهاى كشيد وما روح خود را نزدش فرستاديم وچون انساني تمام بر أو نمودار شد . ( 17 )
قَالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمَنِ مِنْكَ إِنْ كُنْتَ تَقِيًّا ( 18 )
مريم گفت : از تو به خداى رحمان پناه مىبرم ، كه پرهيزگار باشى . ( 18 )
قَالَ إِنَّمَا أَنَا رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلَامًا زَكِيًّا ( 19 )
گفت : من فرستادهء پروردگار تو هستم ، تا تو را پسرى پاكيزه ببخشم . ( 19 )
قَالَتْ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلَامٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ وَلَمْ أَكُ بَغِيًّا ( 20 )
گفت : از كجا مرا فرزندى باشد ، حال آنكه هيچ بشرى به من دست نزده است ومن بدكاره هم نبودهام . ( 20 )
قَالَ كَذَلِكِ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَلِنَجْعَلَهُ آَيَةً لِلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِنَّا وَكَانَ أَمْرًا مَقْضِيًّا ( 21 )
گفت : پروردگار تو اينچنين گفته است : اين براي من آسان است . ما آن پسر را براي مردم آيتي وبخشايشى كنيم واين كارى است حتمي وپايان يافته . ( 21 )
فَحَمَلَتْهُ فَانْتَبَذَتْ بِهِ مَكَانًا قَصِيًّا ( 22 )
پس به أو آبستن شد وأو را با خود به مكاني دورافتاده برد . ( 22 )
فَأَجَاءَهَا الْمَخَاضُ إِلَى جِذْعِ النَّخْلَةِ قَالَتْ يَا لَيْتَنِي مِتُّ قَبْلَ هَذَا وَكُنْتُ نَسْيًا مَنْسِيًّا ( 23 )
درد زاييدن أو را به سوى تنهء درخت خرمايى كشانيد . گفت : اى كاش پيش از اين مرده بودم واز يادها فراموش شده بودم . ( 23 )
فَنَادَاهَا مِنْ تَحْتِهَا أَلَّا تَحْزَنِي قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا ( 24 )
كودك از زير أو ندا داد : محزون مباش ، پروردگارت از زير پاى تو جوى آبى روان ساخت . ( 24 )
وَهُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسَاقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا ( 25 )
نخل را بجنبان تا خرماى تازه چيده برايت فرو ريزد . ( 25 )