القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٠٦

سورة مريم

سورة مريم

* ( سورة مريم ) *

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ كهيعص ( 1 )

به نام خداى بخشايندهء مهربان ، كاف ، ها ، يا ، عين ، صاد . ( 1 )

ذِكْرُ رَحْمَةِ رَبِّكَ عَبْدَهُ زَكَرِيَّا ( 2 )

بيان بخشايش پروردگارت بر بندهء خود زكريّا است . ( 2 )

إِذْ نَادَى رَبَّهُ نِدَاءً خَفِيًّا ( 3 )

آن گاه كه پروردگارش را در نهان ندا داد . ( 3 )

قَالَ رَبِّ إِنِّي وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّي وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَلَمْ أَكُنْ بِدُعَائِكَ رَبِّ شَقِيًّا ( 4 )

گفت : اى پروردگار من ، استخوان من سست گشته وسرم از پيرى سفيد شده است وهرگز در دعا به درگاه تو ، اى پروردگار من ، بىبهره نبوده‌ام . ( 4 )

وَإِنِّي خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَرَائِي وَكَانَتِ امْرَأَتِي عَاقِرًا فَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا ( 5 )

من پس از مرگ خويش ، از خويشاوندانم بيمناكم وزنم نازاينده است . مرا از جانب خود فرزندى عطا كن ، ( 5 )

يَرِثُنِي وَيَرِثُ مِنْ آَلِ يَعْقُوبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا ( 6 )

كه ميراثبر من وميراثبر خاندان يعقوب باشد وأو را ، اى پروردگار من ، شايسته وپسنديده گردان . ( 6 )

يَا زَكَرِيَّا إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَامٍ اسْمُهُ يَحْيَى لَمْ نَجْعَلْ لَهُ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا ( 7 )

اى زكريّا ، ما تو را به پسرى به نام يحيى مژده مىدهيم . از اين پيش كسى را همنام أو نساخته‌ايم . ( 7 )

قَالَ رَبِّ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلَامٌ وَكَانَتِ امْرَأَتِي عَاقِرًا وَقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا ( 8 )

گفت : اى پروردگار من ، مرا از كجا پسرى باشد ، حال آنكه زنم نازاينده است . ومن خود در پيرى به فرتوتى رسيده‌ام . ( 8 )

قَالَ كَذَلِكَ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْئًا ( 9 )

گفت : پروردگارت اينچنين گفته است : اين براي من آسان است وتو را كه پيش از اين چيزى نبوده‌اى بيافريده‌ام . ( 9 )

قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِي آَيَةً قَالَ آَيَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلَاثَ لَيَالٍ سَوِيًّا ( 10 )

گفت : اى پروردگار من ، به من نشانى بنماى . گفت : نشان تو اين است كه سه شب وسه روز با مردم سخن نگويى بىهيچ آسيبى . ( 10 )

فَخَرَجَ عَلَى قَوْمِهِ مِنَ الْمِحْرَابِ فَأَوْحَى إِلَيْهِمْ أَنْ سَبِّحُوا بُكْرَةً وَعَشِيًّا ( 11 )

از محراب به ميان قوم خود بيرون آمد وبه آنان اعلام كرد كه : صبح وشام تسبيح گوييد . ( 11 )