القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٠٤

سورة الكهف

إِنَّا مَكَّنَّا لَهُ فِي الْأَرْضِ وَآَتَيْنَاهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا ( 84 )

ما أو را در زمين مكانت داديم وراه رسيدن به هر چيزى را به أو نشان داديم . ( 84 )

فَأَتْبَعَ سَبَبًا ( 85 )

أو نيز راه را پى گرفت . ( 85 )

حَتَّى إِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِي عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَوَجَدَ عِنْدَهَا قَوْمًا قُلْنَا يَا ذَا الْقَرْنَيْنِ إِمَّا أَنْ تُعَذِّبَ وَإِمَّا أَنْ تَتَّخِذَ فِيهِمْ حُسْنًا ( 86 )

تا به غروبگاه خورشيد رسيد . ديد كه در چشمه‌اى گِلآلود وسياه غروب مىكند ودر آنجا مردمى يافت . گفتيم : اى ذو القرنين ، مىخواهى عقوبتشان كن ومىخواهى با آنها به نيكى رفتار كن . ( 86 )

قَالَ أَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهُ ثُمَّ يُرَدُّ إِلَى رَبِّهِ فَيُعَذِّبُهُ عَذَابًا نُكْرًا ( 87 )

گفت : اما هر كس كه ستم كند ما عقوبتش خواهيم كرد . آن گاه أو را نزد پروردگارش مىبرند تا أو نيز به سختى عذابش كند . ( 87 )

وَأَمَّا مَنْ آَمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهُ جَزَاءً الْحُسْنَى وَسَنَقُولُ لَهُ مِنْ أَمْرِنَا يُسْرًا ( 88 )

واما هر كس كه ايمان آورد وكارهاى شايسته كند ، اجرى نيكو دارد . ودر بارهء أو فرمانهاى آسان خواهيم راند . ( 88 )

ثُمَّ أَتْبَعَ سَبَبًا ( 89 )

باز هم راه را پى گرفت . ( 89 )

حَتَّى إِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلَى قَوْمٍ لَمْ نَجْعَلْ لَهُمْ مِنْ دُونِهَا سِتْرًا ( 90 )

تا به مكان برآمدن آفتاب رسيد . ديد بر قومي طلوع مىكند كه غير از پرتو آن برايشان هيچ پوششى قرار نداده‌ايم . ( 90 )

كَذَلِكَ وَقَدْ أَحَطْنَا بِمَا لَدَيْهِ خُبْرًا ( 91 )

چنين بود . وما بر أحوال أو احاطه داريم . ( 91 )

ثُمَّ أَتْبَعَ سَبَبًا ( 92 )

باز هم راه را پى گرفت . ( 92 )

حَتَّى إِذَا بَلَغَ بَيْنَ السَّدَّيْنِ وَجَدَ مِنْ دُونِهِمَا قَوْمًا لَا يَكَادُونَ يَفْقَهُونَ قَوْلًا ( 93 )

تا به ميان دو كوه رسيد . در پس آن دو كوه مردمى را ديد كه گويى هيچ سخنى را نمىفهمند . ( 93 )

قَالُوا يَا ذَا الْقَرْنَيْنِ إِنَّ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ مُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلَى أَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا ( 94 )

گفتند : اى ذو القرنين ، يأجوج ومأجوج در زمين فساد مىكنند . مىخواهى خراجى بر خود مقرر كنيم تا تو ميان ما وآنها سدى برآورى ؟ ( 94 )

قَالَ مَا مَكَّنِّي فِيهِ رَبِّي خَيْرٌ فَأَعِينُونِي بِقُوَّةٍ أَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا ( 95 )

گفت : آنچه پروردگار من مرا بدان توانايى داده است بهتر است . مرا به نيروى خويش مدد كنيد ، تا ميان شما وآنها سدى برآورم . ( 95 )

آَتُونِي زُبَرَ الْحَدِيدِ حَتَّى إِذَا سَاوَى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قَالَ انْفُخُوا حَتَّى إِذَا جَعَلَهُ نَارًا قَالَ آَتُونِي أُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا ( 96 )

براي من تكه‌هاى آهن بياوريد . چون ميان آن دو كوه انباشته شد ، گفت : بدميد . تا آن آهن را بگداخت . وگفت : مس گداخته بياوريد تا بر آن ريزم . ( 96 )

فَمَا اسْطَاعُوا أَنْ يَظْهَرُوهُ وَمَا اسْتَطَاعُوا لَهُ نَقْبًا ( 97 )

نه توانستند از آن بالا روند ونه در آن سوراخ كنند . ( 97 )