القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٣٠٠
سورة الكهف
الْمَالُ وَالْبَنُونَ زِينَةُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَالْبَاقِيَاتُ الصَّالِحَاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَخَيْرٌ أَمَلًا ( 46 )
دارايى وفرزند پيرايه‌هاى اين زندگانى دنياست وكردارهاى نيك كه همواره بر جاى مىمانند نزد پروردگارت بهتر واميد بستن به آنها نيكوتر است . ( 46 )
وَيَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبَالَ وَتَرَى الْأَرْضَ بَارِزَةً وَحَشَرْنَاهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ أَحَدًا ( 47 )
روزى كه كوه‌ها را به راه مىاندازيم وزمين را بيني كه هر چه در اندرون دارد بيرون افكنده است وهمه را براي حساب گرد مىآوريم ويك تن از ايشان را هم رها نمىكنيم . ( 47 )
وَعُرِضُوا عَلَى رَبِّكَ صَفًّا لَقَدْ جِئْتُمُونَا كَمَا خَلَقْنَاكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ بَلْ زَعَمْتُمْ أَلَّنْ نَجْعَلَ لَكُمْ مَوْعِدًا ( 48 )
همه در يك صف به پروردگارت عرضه مىشوند . اكنون نزد ما آمديد هم چنان كه نخستين بار شما را بيافريديم . آيا مىپنداشتيد كه هرگز برايتان وعده‌گاهى قرار نخواهيم داد ؟ ( 48 )
وَوُضِعَ الْكِتَابُ فَتَرَى الْمُجْرِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ وَيَقُولُونَ يَا وَيْلَتَنَا مَالِ هَذَا الْكِتَابِ لَا يُغَادِرُ صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصَاهَا وَوَجَدُوا مَا عَمِلُوا حَاضِرًا وَلَا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَدًا ( 49 )
دفتر اعمال گشوده شود . مجرمان را بيني كه از آنچه در آن آمده است بيمناكند ومىگويند : واي بر ما ، اين چه دفترى است كه هيچ گناه كوچك وبزرگى را حساب ناشده رها نكرده است . آن گاه اعمال خود را در مقابل خود بيابند وپروردگار تو ، به كسى ستم نمىكند . ( 49 )
وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآَدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ كَانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِ أَفَتَتَّخِذُونَهُ وَذُرِّيَّتَهُ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِي وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّ بِئْسَ لِلظَّالِمِينَ بَدَلًا ( 50 )
وآن گاه كه به فرشتگان گفتيم كه آدم را سجده كنيد ، همه جز إبليس كه از جن بود واز فرمان پروردگارش سر بتافت سجده كردند . آيا شيطان وفرزندانش را به جاى من به دوستى مىگيريد ، حال آنكه دشمن شمايند ؟ ظالمان بد چيزى را به جاى خدا برگزيدند . ( 50 )
مَا أَشْهَدْتُهُمْ خَلْقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَا خَلْقَ أَنْفُسِهِمْ وَمَا كُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّينَ عَضُدًا ( 51 )
آن گاه كه آسمانها وزمين وخودشان را مىآفريدم ، از آنها يارى نخواستم . زيرا من گمراه‌كنندگان را به يارى نمىگيرم . ( 51 )
وَيَوْمَ يَقُولُ نَادُوا شُرَكَائِيَ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُمْ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ مَوْبِقًا ( 52 )
وروزى كه مىگويد : آنهايى را كه مىپنداشتيد شريكان منند ندا دهيد . ندا دهند وشريكان پاسخ ندهند . آن گاه هلاكتگاه را ميانشان قرار دهيم . ( 52 )
وَرَأَى الْمُجْرِمُونَ النَّارَ فَظَنُّوا أَنَّهُمْ مُوَاقِعُوهَا وَلَمْ يَجِدُوا عَنْهَا مَصْرِفًا ( 53 )
چون مجرمان آتش را ببينند بدانند كه در آن خواهند افتاد وراه رهايى از آن نيست . ( 53 )