القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٩٥

سورة الكهف

مَا لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ وَلَا لِآَبَائِهِمْ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ إِنْ يَقُولُونَ إِلَّا كَذِبًا ( 5 )

نه خود به آن دانشى دارند ونه پدرانشان داشته‌اند ، چه بزرگ است سخنى كه از دهانشان بيرون مىآيد وجز دروغى نمىگويند . ( 5 )

فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ عَلَى آَثَارِهِمْ إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهَذَا الْحَدِيثِ أَسَفًا ( 6 )

شايد اگر به اين سخن ايمان نياورند ، خويشتن را به خاطرشان از اندوه هلاك سازى . ( 6 )

إِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً لَهَا لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ( 7 )

ما هر چه در روى زمين است زينت آن قرار داديم ، تا امتحانشان كنيم كه كدامشان به عمل بهترند . ( 7 )

وَإِنَّا لَجَاعِلُونَ مَا عَلَيْهَا صَعِيدًا جُرُزًا ( 8 )

ونيز ما هستيم كه روى زمين را چون بيابانى خشك خواهيم كرد . ( 8 )

أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ كَانُوا مِنْ آَيَاتِنَا عَجَبًا ( 9 )

آيا پنداشته‌اى كه أصحاب كهف ورقيم از نشانه‌هاى شگفتانگيز ما بوده‌اند ؟ ( 9 )

إِذْ أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوا رَبَّنَا آَتِنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا ( 10 )

آن گاه كه آن جوانمردان به غارها پناه بردند وگفتند : اى پروردگار ما ، ما را از سوى خود رحمت عنايت كن وكار ما را به راه رستگارى انداز . ( 10 )

فَضَرَبْنَا عَلَى آَذَانِهِمْ فِي الْكَهْفِ سِنِينَ عَدَدًا ( 11 )

سالى چند در آن غار به خوابشان كرديم . ( 11 )

ثُمَّ بَعَثْنَاهُمْ لِنَعْلَمَ أَيُّ الْحِزْبَيْنِ أَحْصَى لِمَا لَبِثُوا أَمَدًا ( 12 )

سپس بيدارشان كرديم تا بدانيم كدام يك از آن دو گروه حساب مدت آرميدنشان را داشته‌اند . ( 12 )

نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَأَهُمْ بِالْحَقِّ إِنَّهُمْ فِتْيَةٌ آَمَنُوا بِرَبِّهِمْ وَزِدْنَاهُمْ هُدًى ( 13 )

ما خبرشان را به راستى براي تو حكايت مىكنيم : آنها جوانمردانى بودند كه به پروردگارشان ايمان آورده بودند وما نيز بر هدايتشان افزوديم . ( 13 )

وَرَبَطْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ إِذْ قَامُوا فَقَالُوا رَبُّنَا رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَنْ نَدْعُوَ مِنْ دُونِهِ إِلَهًا لَقَدْ قُلْنَا إِذًا شَطَطًا ( 14 )

بر دلهايشان نيرو بخشيديم ، آن گاه كه برخاستند وگفتند : پروردگار ما پروردگار آسمانها وزمين است . جز أو كسى را خدا نخوانيم كه هر گاه چنين كنيم ، سخنى سخت كفرآميز گفته باشيم . ( 14 )

هَؤُلَاءِ قَوْمُنَا اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آَلِهَةً لَوْلَا يَأْتُونَ عَلَيْهِمْ بِسُلْطَانٍ بَيِّنٍ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا ( 15 )

اينان كه قوم ما هستند ، به جز أو خدايانى اختيار كرده‌اند . چرا براي اثبات خدايى آنها دليل روشنى نمىآورند ؟ كيست ستمكارتر از كسى كه به خدا دروغ مىبندد ؟ ( 15 )