القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٩٢

سورة الإسراء

إِلَّا رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ إِنَّ فَضْلَهُ كَانَ عَلَيْكَ كَبِيرًا ( 87 )

مگر پروردگارت رحمت آورد كه انعام أو در بارهء تو بسيار است . ( 87 )

قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هَذَا الْقُرْآَنِ لَا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيرًا ( 88 )

بگو : اگر جن وانس گرد آيند تا همانند اين قرآن را بياورند نمىتوانند همانند آن را بياورند ، هر چند كه يكديگر را يارى دهند . ( 88 )

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا لِلنَّاسِ فِي هَذَا الْقُرْآَنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ فَأَبَى أَكْثَرُ النَّاسِ إِلَّا كُفُورًا ( 89 )

ما در اين قرآن براي مردم هر مثَلى را گوناگون بيان كرديم ، ولى بيشتر مردم جز ناسپاسى هيچ كارى نكردند . ( 89 )

وَقَالُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الْأَرْضِ يَنْبُوعًا ( 90 )

گفتند : به تو ايمان نمىآوريم تا براي ما از زمين چشمه‌اى روان سازى ، ( 90 )

أَوْ تَكُونَ لَكَ جَنَّةٌ مِنْ نَخِيلٍ وَعِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْأَنْهَارَ خِلَالَهَا تَفْجِيرًا ( 91 )

يا تو را بستاني باشد از درختان خرما وانگور كه در خلالش نهرها جارى گردانى ، ( 91 )

أَوْ تُسْقِطَ السَّمَاءَ كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفًا أَوْ تَأْتِيَ بِاللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ قَبِيلًا ( 92 )

يا چنان كه گفته‌اى آسمان را پاره پاره بر سر ما افكنى يا خدا وفرشتگان را پيش ما حاضر آورى ، ( 92 )

أَوْ يَكُونَ لَكَ بَيْتٌ مِنْ زُخْرُفٍ أَوْ تَرْقَى فِي السَّمَاءِ وَلَنْ نُؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتَّى تُنَزِّلَ عَلَيْنَا كِتَابًا نَقْرَؤُهُ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّي هَلْ كُنْتُ إِلَّا بَشَرًا رَسُولًا ( 93 )

يا تو را خانه‌اى از طلا باشد ، يا به آسمان بالا روى . وما به آسمان رفتنت را باور نكنيم تا براي ما كتابي كه از آن بخوانيم بياورى . بگو : پروردگار من منزه است . آيا جز اين است كه من انساني هستم كه به رسالت آمده‌ام ؟ ( 93 )

وَمَا مَنَعَ النَّاسَ أَنْ يُؤْمِنُوا إِذْ جَاءَهُمُ الْهُدَى إِلَّا أَنْ قَالُوا أَبَعَثَ اللَّهُ بَشَرًا رَسُولًا ( 94 )

هيچ چيز مردم را از ايمان آوردن آن گاه كه هدايتشان مىكردند ، باز نداشت مگر اينكه مىگفتند : آيا خدا انساني را به رسالت مىفرستد ؟ ( 94 )

قُلْ لَوْ كَانَ فِي الْأَرْضِ مَلَائِكَةٌ يَمْشُونَ مُطْمَئِنِّينَ لَنَزَّلْنَا عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ مَلَكًا رَسُولًا ( 95 )

بگو : اگر در روى زمين فرشتگان به آرامى راه مىرفتند ، برايشان به پيامبرى فرشته‌اى از آسمان نازل مىكرديم . ( 95 )

قُلْ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ إِنَّهُ كَانَ بِعِبَادِهِ خَبِيرًا بَصِيرًا ( 96 )

بگو خدا ميان من وشما شهادت را كافى است ، زيرا أو به بندگانش آگاه وبيناست . ( 96 )