القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٨٩

سورة الإسراء

وَمَا مَنَعَنَا أَنْ نُرْسِلَ بِالْآَيَاتِ إِلَّا أَنْ كَذَّبَ بِهَا الْأَوَّلُونَ وَآَتَيْنَا ثَمُودَ النَّاقَةَ مُبْصِرَةً فَظَلَمُوا بِهَا وَمَا نُرْسِلُ بِالْآَيَاتِ إِلَّا تَخْوِيفًا ( 59 )

ما را از نزول معجزات باز نداشت ، مگر اينكه پيشينيان تكذيبش مىكردند . به قوم ثمود به عنوان معجزه‌اى روشنگر مادة شتر را داديم . بر آن ستم كردند . وما اين معجزات را جز براي ترسانيدن نمىفرستيم . ( 59 )

وَإِذْ قُلْنَا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحَاطَ بِالنَّاسِ وَمَا جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْنَاكَ إِلَّا فِتْنَةً لِلنَّاسِ وَالشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي الْقُرْآَنِ وَنُخَوِّفُهُمْ فَمَا يَزِيدُهُمْ إِلَّا طُغْيَانًا كَبِيرًا ( 60 )

وآن گاه كه تو را گفتيم : پروردگارت بر همهء مردم احاطه دارد . وآنچه در خواب به تو نشان داديم وداستان درخت ملعون كه در قرآن آمده است چيزى جز آزمايش مردم نبود . ما مردم را مىترسانيم ولى تنها به كفر وسركشيشان افزوده مىشود . ( 60 )

وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآَدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ قَالَ أَأَسْجُدُ لِمَنْ خَلَقْتَ طِينًا ( 61 )

وبه فرشتگان گفتيم : آدم را سجده كنيد . همگان جز إبليس سجده كردند . گفت : آيا براي كسى كه از گِل آفريده‌اى سجده كنم ؟ ( 61 )

قَالَ أَرَأَيْتَكَ هَذَا الَّذِي كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَئِنْ أَخَّرْتَنِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَأَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهُ إِلَّا قَلِيلًا ( 62 )

وگفت : با من بگوى چرا اين را بر من برترى نهاده‌اى ؟ اگر مرا تا روز قيامت مهلت دهى ، بر فرزندان أو ، جز اندكى ، مهار زنم . ( 62 )

قَالَ اذْهَبْ فَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ فَإِنَّ جَهَنَّمَ جَزَاؤُكُمْ جَزَاءً مَوْفُورًا ( 63 )

گفت : برو ، جزاى تو وهر كس كه پيرو تو گردد جهنم است ، كه كيفرى تمام است . ( 63 )

وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَأَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِي الْأَمْوَالِ وَالْأَولَادِ وَعِدْهُمْ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطَانُ إِلَّا غُرُورًا ( 64 )

با فرياد خويش هر كه را توانى از جاى برانگيز وبه يارى سواران وپيادگانت بر آنان بتاز ودر مال وفرزند با آنان شركت جوى وبه آنها وعده بده . وحال آنكه شيطان جز به فريبى وعده‌شان ندهد . ( 64 )

إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ وَكَفَى بِرَبِّكَ وَكِيلًا ( 65 )

تو را بر بندگان من هيچ تسلطى نباشد وپروردگار تو براي نگهبانيشان كافى است . ( 65 )

رَبُّكُمُ الَّذِي يُزْجِي لَكُمُ الْفُلْكَ فِي الْبَحْرِ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ إِنَّهُ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًا ( 66 )

پروردگار شماست كه كشتى را در دريا مىراند تا از فضل أو روزى خود به چنگ آريد ، زيرا با شما مهربان است . ( 66 )