القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٨٨

سورة الإسراء

قُلْ كُونُوا حِجَارَةً أَوْ حَدِيدًا ( 50 )

بگو : سنگ باشيد يا آهن . ( 50 )

أَوْ خَلْقًا مِمَّا يَكْبُرُ فِي صُدُورِكُمْ فَسَيَقُولُونَ مَنْ يُعِيدُنَا قُلِ الَّذِي فَطَرَكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ فَسَيُنْغِضُونَ إِلَيْكَ رُءُوسَهُمْ وَيَقُولُونَ مَتَى هُوَ قُلْ عَسَى أَنْ يَكُونَ قَرِيبًا ( 51 )

يا مخلوقى كه در خاطرتان بزرگ مىنمايد . خواهند گفت : چه كسى ما را بازمىگرداند ؟ بگو : آن كس كه بار نخست شما را آفريد . آن گاه در برابر تو سر مىجنبانند ومىگويند : چه وقت ؟ بگو : ممكن است كه در همين نزديكى ( 51 )

يَوْمَ يَدْعُوكُمْ فَتَسْتَجِيبُونَ بِحَمْدِهِ وَتَظُنُّونَ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا ( 52 )

روزى كه شما را فرا مىخواند وشما ستايشگويان پاسخ مىدهيد ومىپنداريد كه اندكى آرميده‌ايد . ( 52 )

وَقُلْ لِعِبَادِي يَقُولُوا الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِنَّ الشَّيْطَانَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْ إِنَّ الشَّيْطَانَ كَانَ لِلْإِنْسَانِ عَدُوًّا مُبِينًا ( 53 )

وبه بندگان من بگو كه با يكديگر به بهترين وجه سخن بگويند ، كه شيطان در ميان آنها به فتنه‌گرى است ، زيرا شيطان آدمي را دشمنى آشكار است . ( 53 )

رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِكُمْ إِنْ يَشَأْ يَرْحَمْكُمْ أَوْ إِنْ يَشَأْ يُعَذِّبْكُمْ وَمَا أَرْسَلْنَاكَ عَلَيْهِمْ وَكِيلًا ( 54 )

پروردگارتان به شما آگاه‌تر است . اگر بخواهد بر شما رحمت مىآورد واگر بخواهد عذابتان مىكند ، وما تو را به كارگزاريشان نفرستاده‌ايم . ( 54 )

وَرَبُّكَ أَعْلَمُ بِمَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلَى بَعْضٍ وَآَتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا ( 55 )

وپروردگار تو به آنچه در آسمانها وزمين است آگاه‌تر است . بعضي از پيامبران را بر بعضي ديگر برترى نهاديم وبه داود زبور را داديم . ( 55 )

قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِهِ فَلَا يَمْلِكُونَ كَشْفَ الضُّرِّ عَنْكُمْ وَلَا تَحْوِيلًا ( 56 )

بگو : آنهايى را كه جز أو خدا مىپنداريد ، بخوانيد . نمىتوانند بلا را از شما دور سازند يا آن را نصيب ديگران كنند . ( 56 )

أُولَئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ وَيَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُورًا ( 57 )

آنهايى كه كافران به خدايى مىخوانند ، در صدد آنند كه خود به درگاه پروردگارشان وسيله‌اى بيابند ومقرّبترين شوند ، وبه رحمت أو اميد مىبندند واز عذاب أو مىترسند ، زيرا عذاب پروردگارت ترسناك است . ( 57 )

وَإِنْ مِنْ قَرْيَةٍ إِلَّا نَحْنُ مُهْلِكُوهَا قَبْلَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ أَوْ مُعَذِّبُوهَا عَذَابًا شَدِيدًا كَانَ ذَلِكَ فِي الْكِتَابِ مَسْطُورًا ( 58 )

هيچ قريه‌اى نباشد مگر اينكه پيش از فرا رسيدن روز قيامت هلاكش مىكنيم يا به عذابي سخت گرفتارش مىسازيم . واين در آن كتاب نوشته شده است . ( 58 )