القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٨٦

سورة الإسراء

وَإِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ابْتِغَاءَ رَحْمَةٍ مِنْ رَبِّكَ تَرْجُوهَا فَقُلْ لَهُمْ قَوْلًا مَيْسُورًا ( 28 )

واگر به انتظار گشايشى كه از جانب پروردگارت اميد مىدارى از آنها اعراض مىكنى ، پس با آنها به نرمى سخن بگوى . ( 28 )

وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلَى عُنُقِكَ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُومًا مَحْسُورًا ( 29 )

نه دست خويش از روى خست به گردن ببند ونه به سخاوت يكباره بگشاى كه در هر دو حال ملامتزده وحسرتخورده بنشينى . ( 29 )

إِنَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَقْدِرُ إِنَّهُ كَانَ بِعِبَادِهِ خَبِيرًا بَصِيرًا ( 30 )

پروردگار تو در رزق هر كس كه بخواهد گشايش مىدهد ، يا تنگ مىگيرد ، زيرا أو به بندگانش آگاه وبيناست . ( 30 )

وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلَاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَإِيَّاكُمْ إِنَّ قَتْلَهُمْ كَانَ خِطْئًا كَبِيرًا ( 31 )

فرزندان خود را از بيم درويشى مكشيد . ما ، هم شما را روزى مىدهيم وهم ايشان را . كشتنشان خطاى بزرگى است . ( 31 )

وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنَا إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَةً وَسَاءَ سَبِيلًا ( 32 )

وبه زنا نزديك مشويد . زنا ، كارى زشت وشيوه‌اى ناپسند است . ( 32 )

وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَانًا فَلَا يُسْرِفْ فِي الْقَتْلِ إِنَّهُ كَانَ مَنْصُورًا ( 33 )

كسى را كه خدا كشتنش را حرام كرده است مكشيد مگر به حق . وهر كس كه به ستم كشته شود ، به طلبكنندهء خون أو قدرتى داده‌ايم . ولى در انتقام از حد نگذرد ، كه أو پيروزمند است . ( 33 )

وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَأَوْفُوا بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْئُولًا ( 34 )

جز به وجهي نيكوتر ، به مال يتيم نزديك مشويد تا آن گاه كه به حد بلوغش برسد . وبه عهد خويش وفا كنيد كه بازخواست خواهيد شد . ( 34 )

وَأَوْفُوا الْكَيْلَ إِذَا كِلْتُمْ وَزِنُوا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيمِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا ( 35 )

چون چيزى را پيمانه كنيد ، پيمانه را كامل گردانيد وبا ترازويى درست وزن كنيد كه اين بهتر وسرانجامش نيكوتر است . ( 35 )

وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ أُولَئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْئُولًا ( 36 )

از پى آنچه ندانى كه چيست مرو ، زيرا گوش وچشم ودل ، همه را ، بدان بازخواست كنند . ( 36 )

وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْأَرْضَ وَلَنْ تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُولًا ( 37 )

به خودپسندى بر زمين راه مرو ، كه زمين را نخواهى شكافت وبه بلندى كوه‌ها نخواهى رسيد . ( 37 )

كُلُّ ذَلِكَ كَانَ سَيِّئُهُ عِنْدَ رَبِّكَ مَكْرُوهًا ( 38 )

همهء اين كارها ناپسند است وپروردگار تو آنها را ناخوش دارد . ( 38 )