القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٨٥

سورة الإسراء

مَنْ كَانَ يُرِيدُ الْعَاجِلَةَ عَجَّلْنَا لَهُ فِيهَا مَا نَشَاءُ لِمَنْ نُرِيدُ ثُمَّ جَعَلْنَا لَهُ جَهَنَّمَ يَصْلَاهَا مَذْمُومًا مَدْحُورًا ( 18 )

هر كس كه خواهان اين جهان باشد هر چه بخواهيم زودش ارزانى داريم ، آن گاه جهنم را جايگاه أو سازيم تا نكوهيده ومردود بدان درافتد . ( 18 )

وَمَنْ أَرَادَ الْآَخِرَةَ وَسَعَى لَهَا سَعْيَهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولَئِكَ كَانَ سَعْيُهُمْ مَشْكُورًا ( 19 )

وهر كه خواهان آخرت باشد ودر طلب آن سعى كند ومؤمن باشد ، جزاى سعيش داده خواهد شد . ( 19 )

كُلًّا نُمِدُّ هَؤُلَاءِ وَهَؤُلَاءِ مِنْ عَطَاءِ رَبِّكَ وَمَا كَانَ عَطَاءُ رَبِّكَ مَحْظُورًا ( 20 )

همه را ، چه آن گروه را وچه اين گروه را ، از عطاى پروردگارت پى در پى خواهيم داد ، زيرا عطاى پروردگارت را از كسى باز ندارند . ( 20 )

انْظُرْ كَيْفَ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَى بَعْضٍ وَلَلْآَخِرَةُ أَكْبَرُ دَرَجَاتٍ وَأَكْبَرُ تَفْضِيلًا ( 21 )

بنگر كه چگونه بعضيشان را بر بعضي ديگر برترى نهاده‌ايم ودر آخرت درجات وبرتريها ، برتر وبالاتر است . ( 21 )

لَا تَجْعَلْ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آَخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُومًا مَخْذُولًا ( 22 )

با خداى يكتا ، خداى ديگرى به خدايى مگير ، كه نكوهيده وخوار خواهى ماند . ( 22 )

وَقَضَى رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُلْ لَهُمَا أُفٍّ وَلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَهُمَا قَوْلًا كَرِيمًا ( 23 )

پروردگارت مقرر داشت كه جز أو را نپرستيد وبه پدر ومادر نيكى كنيد . هر گاه تا تو زنده هستى هر دو يا يكى از آن دو سالخورده شوند ، آنان را ميازار وبه درشتى خطاب مكن وبا آنان به اكرام سخن بگوى . ( 23 )

وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيرًا ( 24 )

در برابرشان از روى مهربانى سر تواضع فرود آور وبگو : اى پروردگار من ، هم چنان كه مرا در خُردى پرورش دادند ، بر آنها رحمت آور . ( 24 )

رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَا فِي نُفُوسِكُمْ إِنْ تَكُونُوا صَالِحِينَ فَإِنَّهُ كَانَ لِلْأَوَّابِينَ غَفُورًا ( 25 )

پروردگارتان از هر كس ديگر به آنچه در دلهايتان مىگذرد داناتر است واگر از صالحان باشيد أو توبه‌كنندگان را مىآمرزد . ( 25 )

وَآَتِ ذَا الْقُرْبَى حَقَّهُ وَالْمِسْكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيرًا ( 26 )

حق خويشاوند ومسكين ودر راه‌مانده را ادا كن وهيچ اسرافكارى مكن . ( 26 )

إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كَانُوا إِخْوَانَ الشَّيَاطِينِ وَكَانَ الشَّيْطَانُ لِرَبِّهِ كَفُورًا ( 27 )

اسرافكاران با شياطين برادرند وشيطان نسبت به پروردگارش ناسپاس بود . ( 27 )