القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٨٤

سورة الإسراء

عَسَى رَبُّكُمْ أَنْ يَرْحَمَكُمْ وَإِنْ عُدْتُمْ عُدْنَا وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَافِرِينَ حَصِيرًا ( 8 )

شايد پروردگارتان بر شما رحمت آورد . واگر بازگرديد ، بازمىگرديم وجهنم را زندان كافران ساخته‌ايم . ( 8 )

إِنَّ هَذَا الْقُرْآَنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا كَبِيرًا ( 9 )

اين قرآن به درستترين آيينها راه مىنمايد ومؤمنانى را كه كارهاى شايسته به جاى مىآورند بشارت مىدهد كه از مزدى كرامند برخوردار خواهند شد . ( 9 )

وَأَنَّ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآَخِرَةِ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا ( 10 )

وبراي كساني كه به آخرت ايمان ندارند عذابي دردآور مهيا كرده‌ايم . ( 10 )

وَيَدْعُ الْإِنْسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاءَهُ بِالْخَيْرِ وَكَانَ الْإِنْسَانُ عَجُولًا ( 11 )

وآدمي به دعا شرى را مىطلبد چنان كه گويى به دعا خيرى را مىجويد . وآدمي تا بوده شتابزده بوده است . ( 11 )

وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ آَيَتَيْنِ فَمَحَوْنَا آَيَةَ اللَّيْلِ وَجَعَلْنَا آَيَةَ النَّهَارِ مُبْصِرَةً لِتَبْتَغُوا فَضْلًا مِنْ رَبِّكُمْ وَلِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَالْحِسَابَ وَكُلَّ شَيْءٍ فَصَّلْنَاهُ تَفْصِيلًا ( 12 )

شب وروز را دو آيت از آيات خدا قرار داديم . آيت شب را تاريك گردانيديم وآيت روز را روشن تا به طلب رزقي كه پروردگارتان مقرر داشته است برخيزيد وشمار سألها وحساب را بدانيد ، وما هر چيزى را به تفصيل بيان كرده‌ايم . ( 12 )

وَكُلَّ إِنْسَانٍ أَلْزَمْنَاهُ طَائِرَهُ فِي عُنُقِهِ وَنُخْرِجُ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كِتَابًا يَلْقَاهُ مَنْشُورًا ( 13 )

كردار نيك وبد هر انساني را چون طوقى به گردنش آويخته‌ايم . ودر روز قيامت براي أو نامه‌اى گشاده بيرون آوريم تا در آن بنگرد . ( 13 )

اقْرَأْ كِتَابَكَ كَفَى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيبًا ( 14 )

بخوان نامه‌ات را . امروز تو خود براي حساب كشيدن از خود بسنده‌اى . ( 14 )

مَنِ اهْتَدَى فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَمَنْ ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولًا ( 15 )

هر كه هدايت شود به سود خود هدايت شده وهر كه گمراه گردد به زيان خود گمراه شده است وهيچ كس بار ديگرى را بر ندارد وما هيچ قومي را عذاب نمىكنيم تا آن گاه كه پيامبرى بفرستيم . ( 15 )

وَإِذَا أَرَدْنَا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا فَفَسَقُوا فِيهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيرًا ( 16 )

چون بخواهيم قريه‌اى را هلاك كنيم ، خداوندان نعمتش را بيفزاييم ، تا در آنجا تبهكارى كنند ، آن گاه عذاب بر آنها واجب گردد وآن را درهم فرو كوبيم . ( 16 )

وَكَمْ أَهْلَكْنَا مِنَ الْقُرُونِ مِنْ بَعْدِ نُوحٍ وَكَفَى بِرَبِّكَ بِذُنُوبِ عِبَادِهِ خَبِيرًا بَصِيرًا ( 17 )

بعد از نوح چه بسيار مردمى را هلاك كرده‌ايم . وپروردگار تو آگاهى يافتن وديدن گناهان بندگانش را كافى است . ( 17 )