القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٨٢

سورة النحل

ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ عَمِلُوا السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابُوا مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ وَأَصْلَحُوا إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِهَا لَغَفُورٌ رَحِيمٌ ( 119 )

پروردگار تو براي كساني كه از روى ناداني مرتكب كارى زشت شوند ، سپس توبه كنند وبه صلاح آيند ، آمرزنده ومهربان است . ( 119 )

إِنَّ إِبْرَاهِيمَ كَانَ أُمَّةً قَانِتًا لِلَّهِ حَنِيفًا وَلَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ( 120 )

إبراهيم بزرگوار مردى بود . به فرمان خدا بر پاى ايستاد وصاحب دين حنيف بود . واز مشركان نبود ، ( 120 )

شَاكِرًا لِأَنْعُمِهِ اجْتَبَاهُ وَهَدَاهُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 121 )

وسپاسگزار نعمتهاى أو بود ، خداوندش برگزيد وبه راه راست هدايت كرد . ( 121 )

وَآَتَيْنَاهُ فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَإِنَّهُ فِي الْآَخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ ( 122 )

در دنيا به أو نيكى عنايت كرديم ودر آخرت از صالحان است . ( 122 )

ثُمَّ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ أَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ( 123 )

به تو نيز وحى كرديم كه : از آيين حنيف إبراهيم پيروى كن كه أو از مشركان نبود . ( 123 )

إِنَّمَا جُعِلَ السَّبْتُ عَلَى الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِيهِ وَإِنَّ رَبَّكَ لَيَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ( 124 )

شنبه گرفتن را براي كساني كه در آن اختلاف كرده بودند قرار داده‌اند ، وپروردگار تو در روز قيامت در بارهء آنچه اختلاف مىكردند حكم خواهد كرد . ( 124 )

ادْعُ إِلَى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ ( 125 )

مردم را با حكمت واندرز نيكو به راه پروردگارت بخوان وبا بهترين شيوه با آنان مجادله كن . زيرا پروردگار تو به كساني كه از راه أو منحرف شده‌اند آگاه‌تر است وهدايتيافتگان را بهتر مىشناسد . ( 125 )

وَإِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُوا بِمِثْلِ مَا عُوقِبْتُمْ بِهِ وَلَئِنْ صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِلصَّابِرِينَ ( 126 )

اگر عقوبت مىكنيد ، چنان عقوبت كنيد كه شما را عقوبت كرده‌اند . واگر صبر كنيد ، صابران را صبر نيكوتر است . ( 126 )

وَاصْبِرْ وَمَا صَبْرُكَ إِلَّا بِاللَّهِ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُ فِي ضَيْقٍ مِمَّا يَمْكُرُونَ ( 127 )

صبر كن ، كه صبر تو جز به توفيق خدا نيست وبر ايشان محزون مباش واز مكرشان دلتنگى منماى ، ( 127 )

إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَوْا وَالَّذِينَ هُمْ مُحْسِنُونَ ( 128 )

زيرا خدا با كساني است كه مىپرهيزند ونيكى مىكنند . ( 128 )