القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٨٠

سورة النحل

وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّهُمْ يَقُولُونَ إِنَّمَا يُعَلِّمُهُ بَشَرٌ لِسَانُ الَّذِي يُلْحِدُونَ إِلَيْهِ أَعْجَمِيٌّ وَهَذَا لِسَانٌ عَرَبِيٌّ مُبِينٌ ( 103 )

مىدانيم كه مىگويند : اين قرآن را بشرى به أو مىآموزد . زبان كسى كه به أو نسبت مىكنند عجمي است ، حال آنكه اين زبان عربى روشنى است . ( 103 )

إِنَّ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِآَيَاتِ اللَّهِ لَا يَهْدِيهِمُ اللَّهُ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ( 104 )

خدا كساني را كه به آياتش ايمان نمىآورند هدايت نمىكند وبرايشان عذابي دردآور مهياست . ( 104 )

إِنَّمَا يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِآَيَاتِ اللَّهِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْكَاذِبُونَ ( 105 )

كساني دروغ مىبافند كه به آيات خدا ايمان ندارند . اينان خود دروغگويند . ( 105 )

مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ مِنْ بَعْدِ إِيمَانِهِ إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمَانِ وَلَكِنْ مَنْ شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْرًا فَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ مِنَ اللَّهِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ ( 106 )

كسى كه پس از ايمان به خدا كافر مىشود نه آنكه أو را به زور واداشته‌اند تا اظهار كفر كند وحال آنكه دلش به ايمان خويش مطمئن است بل آنان كه درِ دل را به روى كفر مىگشايند ، مورد خشم خدايند وعذابي بزرگ برايشان مهياست . ( 106 )

ذَلِكَ بِأَنَّهُمُ اسْتَحَبُّوا الْحَيَاةَ الدُّنْيَا عَلَى الْآَخِرَةِ وَأَنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ ( 107 )

واين بدان سبب است كه اينان زندگى دنيا را بيشتر از زندگى آخرت دوست دارند وخدا مردم كافر را هدايت نمىكند . ( 107 )

أُولَئِكَ الَّذِينَ طَبَعَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ وَسَمْعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ وَأُولَئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ ( 108 )

خدا بر دل وگوشها وچشمانشان مهر برنهاده است وخود بىخبرانند . ( 108 )

لَا جَرَمَ أَنَّهُمْ فِي الْآَخِرَةِ هُمُ الْخَاسِرُونَ ( 109 )

به ناچار در آخرت هم از زيانديدگان باشند . ( 109 )

ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ هَاجَرُوا مِنْ بَعْدِ مَا فُتِنُوا ثُمَّ جَاهَدُوا وَصَبَرُوا إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِهَا لَغَفُورٌ رَحِيمٌ ( 110 )

سپس پروردگار تو براي كساني كه پس از آن رنجها كه ديدند ، مهاجرت كردند وبه جهاد رفتند وپاى فشردند ، آمرزنده ومهربان است . ( 110 )