القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٧٢

سورة النحل

وَقَالَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا لَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا عَبَدْنَا مِنْ دُونِهِ مِنْ شَيْءٍ نَحْنُ وَلَا آَبَاؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ دُونِهِ مِنْ شَيْءٍ كَذَلِكَ فَعَلَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَهَلْ عَلَى الرُّسُلِ إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ ( 35 )

مشركان گفتند : اگر خدا مىخواست ، ما وپدرانمان هيچ چيز جز أو را نمىپرستيديم وآنچه را حرام كرده‌ايم ، حرام نمىكرديم . مردمى هم كه پيش از ايشان بودند چنين مىگفتند . آيا پيامبران را جز تبليغ روشنگر وظيفة ديگرى است ؟ ( 35 )

وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اُعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ فَمِنْهُمْ مَنْ هَدَى اللَّهُ وَمِنْهُمْ مَنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلَالَةُ فَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ ( 36 )

به ميان هر ملتى پيامبرى مبعوث كرديم ، كه خدا را بپرستيد واز بت دورى جوييد . بعضي را خدا هدايت كرد وبر بعضي گمراهى مقرر گشت . پس در زمين بگرديد وبنگريد كه عاقبت كار كساني كه پيامبران را به دروغ نسبت مىدادند ، چگونه بوده است . ( 36 )

إِنْ تَحْرِصْ عَلَى هُدَاهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي مَنْ يُضِلُّ وَمَا لَهُمْ مِنْ نَاصِرِينَ ( 37 )

واگر تو به هدايت آنها حريص باشى ، خدا آن را كه گمراه كرده است ، هدايت نمىكند واين گمراهان را هيچ يارىدهنده‌اى نيست . ( 37 )

وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ لَا يَبْعَثُ اللَّهُ مَنْ يَمُوتُ بَلَى وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ( 38 )

تا آنجا كه مىتوانستند به خدا قسم خوردند ، كه خدا كساني را كه مىميرند به رستاخيز زنده نمىكند . آرى اين وعده‌اى است كه انجام دادن آن بر عهدهء اوست ، ولى بيشتر مردم نمىدانند . ( 38 )

لِيُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِي يَخْتَلِفُونَ فِيهِ وَلِيَعْلَمَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّهُمْ كَانُوا كَاذِبِينَ ( 39 )

تا آنجا را در آن اختلاف مىكردند برايشان آشكار كند وكافران بدانند كه دروغ مىگفته‌اند . ( 39 )

إِنَّمَا قَوْلُنَا لِشَيْءٍ إِذَا أَرَدْنَاهُ أَنْ نَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ ( 40 )

فرمان ما به هر چيزى كه اراده‌اش را بكنيم ، اين است كه مىگوييم موجود شو وموجود مىشود . ( 40 )

وَالَّذِينَ هَاجَرُوا فِي اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَلَأَجْرُ الْآَخِرَةِ أَكْبَرُ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ ( 41 )

به آنان كه مورد ستم واقع شدند ودر راه خدا مهاجرت كردند در اين جهان جايگاهى نيكو مىدهيم . واگر بدانند اجر آخرت بزرگتر است ( 41 )

الَّذِينَ صَبَرُوا وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ( 42 )

آنان كه صبر پيشه كردند وبر پروردگارشان توكل مىكنند . ( 42 )