القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٦١
سورة إبراهيم
وَآَتَاكُمْ مِنْ كُلِّ مَا سَأَلْتُمُوهُ وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا إِنَّ الْإِنْسَانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ ( 34 )
وهر چه از أو خواسته‌ايد به شما ارزانى داشته است واگر خواهيد كه نعمتهايش را شمار كنيد ، نتوانيد ، كه آدمي ستمكار وكافر نعمت است . ( 34 )
وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَذَا الْبَلَدَ آَمِنًا وَاجْنُبْنِي وَبَنِيَّ أَنْ نَعْبُدَ الْأَصْنَامَ ( 35 )
وإبراهيم گفت : اى پروردگار من ، اين سرزمين را أيمن گردان ومرا وفرزندانم را از پرستش بتان دور بدار . ( 35 )
رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ كَثِيرًا مِنَ النَّاسِ فَمَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي وَمَنْ عَصَانِي فَإِنَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 36 )
اى پروردگار من ، اينها بسيارى از مردم را گمراه كرده‌اند ، پس هر كس كه از من پيروى كند از من است وهر كس فرمان من نبرد ، تو آمرزنده ومهربانى . ( 36 )
رَبَّنَا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوَادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِيُقِيمُوا الصَّلَاةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ ( 37 )
اى پروردگار ما ، برخى از فرزندانم را به واديى بىهيچ كشته‌اى ، نزديك خانه گرامى تو جاى دادم ، اى پروردگار ما ، تا نماز بگزارند . دلهاى مردمان چنان كن كه هواي آنها كند واز هر ثمره‌اى روزيشان ده ، باشد كه سپاس گزارند . ( 37 )
رَبَّنَا إِنَّكَ تَعْلَمُ مَا نُخْفِي وَمَا نُعْلِنُ وَمَا يَخْفَى عَلَى اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ ( 38 )
اى پروردگار ما ، هر چه را پنهان مىداريم يا آشكار مىسازيم تو بدان آگاهى . وبر خدا هيچ چيز در زمين وآسمان پوشيده نيست . ( 38 )
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي وَهَبَ لِي عَلَى الْكِبَرِ إِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ إِنَّ رَبِّي لَسَمِيعُ الدُّعَاءِ ( 39 )
سپاس خدايى را كه در اين پيرى إسماعيل وإسحاق را به من عطا كرد . پروردگار من دعاها را مىشنود . ( 39 )
رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلَاةِ وَمِنْ ذُرِّيَّتِي رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاءِ ( 40 )
اى پروردگار من ، مرا وفرزندان مرا برپاىدارندگان نماز گردان . اى پروردگار ما ، دعاى مرا بپذير . ( 40 )
رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسَابُ ( 41 )
اى پروردگار ما ، مرا وپدر ومادرم وهمهء مؤمنان را در روز شمار بيامرز . ( 41 )
وَلَا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غَافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ إِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصَارُ ( 42 )
ومپندار كه خدا از كردار ستمكاران غافل است . عذابشان را تا آن روز كه چشمها در آن خيره مىماند ، به تأخير مىافكند . ( 42 )