القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٥٩

سورة إبراهيم

أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ ( 19 )

آيا نديده‌اى كه خدا آسمانها وزمين را به حق آفريده است ؟ اگر بخواهد شما را مىبرد ومخلوقى تازه مىآورد . ( 19 )

وَمَا ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ ( 20 )

واين بر خدا دشوار نيست . ( 20 )

وَبَرَزُوا لِلَّهِ جَمِيعًا فَقَالَ الضُّعَفَاءُ لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ أَنْتُمْ مُغْنُونَ عَنَّا مِنْ عَذَابِ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ قَالُوا لَوْ هَدَانَا اللَّهُ لَهَدَيْنَاكُمْ سَوَاءٌ عَلَيْنَا أَجَزِعْنَا أَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِنْ مَحِيصٍ ( 21 )

همه در پيشگاه خدا حاضر آيند . ناتوانان به آنان كه گردنكشى مىكردند گويند : ما پيرو شما بوديم . آيا اكنون مىتوانيد ما را به كار آييد واندكى از عذاب خدا را از ما دفع كنيد ؟ گويند : اگر خدا ما را هدايت كرده بود ، ما نيز شما را هدايت مىكرديم . حال ما را راه خلاصي نيست ، براي ما يكسان است چه بيتابى كنيم ، چه شكيبايى ورزيم . ( 21 )

وَقَالَ الشَّيْطَانُ لَمَّا قُضِيَ الْأَمْرُ إِنَّ اللَّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدْتُكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ وَمَا كَانَ لِي عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطَانٍ إِلَّا أَنْ دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِي فَلَا تَلُومُونِي وَلُومُوا أَنْفُسَكُمْ مَا أَنَا بِمُصْرِخِكُمْ وَمَا أَنْتُمْ بِمُصْرِخِيَّ إِنِّي كَفَرْتُ بِمَا أَشْرَكْتُمُونِ مِنْ قَبْلُ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ( 22 )

چون كار به پايان آيد ، شيطان گويد : خدا به شما وعده داد ووعدهء أو درست بود ومن نيز به شما وعده دادم ولى وعدهء خود خلاف كردم . وبرايتان هيچ دليل وبرهاني نياوردم جز آنكه دعوتتان كردم شما نيز دعوت من أجابت كرديد پس مرا ملامت مكنيد ، خود را ملامت كنيد . نه من فريادرس شمايم ، نه شما فريادرس من . از اينكه مرا پيش از اين شريك خدا كرده بوديد بيزارم . زيرا براي ستمكاران عذابي است دردآور . ( 22 )

وَأُدْخِلَ الَّذِينَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ تَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَامٌ ( 23 )

كساني را كه ايمان آورده‌اند وكارهاى شايسته كرده‌اند ، به بهشتهايى كه نهرها در آن جارى است درآورند به فرمان پروردگارشان در آنجا جاودانه بمانند وبه سلام ، يكديگر را تحيت گويند . ( 23 )

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِي السَّمَاءِ ( 24 )

آيا نديده‌اى كه خدا چگونه مثل زد ؟ سخن پاك چون درختى پاك است كه ريشه‌اش در زمين استوار وشاخه‌هايش در آسمان است . ( 24 )