القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٥٨

سورة إبراهيم

قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ إِنْ نَحْنُ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَمُنُّ عَلَى مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَمَا كَانَ لَنَا أَنْ نَأْتِيَكُمْ بِسُلْطَانٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ( 11 )

پيامبرانشان گفتند : ما جز مردمانى همانند شما نيستيم ولى خدا بر هر يك از بندگانش كه بخواهد منت نهد . ما را نسزد كه براي شما دليلي ، جز به فرمان خدا ، بياوريم ومؤمنان بر خدا توكّل كنند . ( 11 )

وَمَا لَنَا أَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى اللَّهِ وَقَدْ هَدَانَا سُبُلَنَا وَلَنَصْبِرَنَّ عَلَى مَا آَذَيْتُمُونَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ ( 12 )

چرا بر خدا توكل نكنيم ، وحال آنكه أو راه ما را به ما بنمود ؟ وما بر آزارى كه به ما مىرسانيد صبر خواهيم كرد وتوكل كنندگان بر خدا توكل كنند . ( 12 )

وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُمْ مِنْ أَرْضِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَا فَأَوْحَى إِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِكَنَّ الظَّالِمِينَ ( 13 )

كافران به پيامبرانشان گفتند : يا شما را از سرزمين خود مىرانيم يا به كيش ما بازگرديد . پس پروردگارشان به پيامبران وحى كرد كه : ستمكاران را هلاك خواهيم كرد . ( 13 )

وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِهِمْ ذَلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِي وَخَافَ وَعِيدِ ( 14 )

وشما را پس از ايشان در آن سرزمين جاى خواهيم داد . اين از آن كسى است كه از ايستادن در پيشگاه من واز وعدهء عذاب من بترسد . ( 14 )

وَاسْتَفْتَحُوا وَخَابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ ( 15 )

پيروزى خواستند وهر جبار كينه‌توزى نوميد شد . ( 15 )

مِنْ وَرَائِهِ جَهَنَّمُ وَيُسْقَى مِنْ مَاءٍ صَدِيدٍ ( 16 )

پشت سرش جهنم است تا در آنجا از آب چرك وخونش بخورانند . ( 16 )

يَتَجَرَّعُهُ وَلَا يَكَادُ يُسِيغُهُ وَيَأْتِيهِ الْمَوْتُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَمَا هُوَ بِمَيِّتٍ وَمِنْ وَرَائِهِ عَذَابٌ غَلِيظٌ ( 17 )

جرعه‌جرعه آن را مىنوشد وهيچ گواراى أو نيست ومرگ از هر سو بر أو مىتازد اما نمىميرد ، كه عذابي سخت در انتظار اوست . ( 17 )

مَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ أَعْمَالُهُمْ كَرَمَادٍ اشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيحُ فِي يَوْمٍ عَاصِفٍ لَا يَقْدِرُونَ مِمَّا كَسَبُوا عَلَى شَيْءٍ ذَلِكَ هُوَ الضَّلَالُ الْبَعِيدُ ( 18 )

مثَل اعمال كساني كه به خدا كافر شده‌اند چون خاكسترى است كه در روزى طوفانى بادي سخت بر آن بوزد . توان نگه‌داشتن آنچه را كه به دست آورده‌اند ندارند . اين است گمراهى بىانتها . ( 18 )