القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٥٥
سورة الرعد
مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ أُكُلُهَا دَائِمٌ وَظِلُّهَا تِلْكَ عُقْبَى الَّذِينَ اتَّقَوْا وَعُقْبَى الْكَافِرِينَ النَّارُ ( 35 )
صفت بهشتى كه به پرهيزگاران وعده شده : آب از زير درختانش روان است وميوهها وسايهاش هميشگى است . اين سرانجام كساني است كه پرهيزگارند وسرانجام كافران آتش است . ( 35 )
وَالَّذِينَ آَتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَفْرَحُونَ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَمِنَ الْأَحْزَابِ مَنْ يُنْكِرُ بَعْضَهُ قُلْ إِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ وَلَا أُشْرِكَ بِهِ إِلَيْهِ أَدْعُو وَإِلَيْهِ مَآَبِ ( 36 )
أهل كتاب از آنچه بر تو نازل شده شادمانند . واز آن جماعات كساني هستند كه پارهاى از آن را انكار مىكنند . بگو : من مأمور شدهام كه خداى يكتا را بپرستم وبه أو شرك نياورم . به سوى أو دعوت مىكنم وبازگشت من به سوى اوست . ( 36 )
وَكَذَلِكَ أَنْزَلْنَاهُ حُكْمًا عَرَبِيًّا وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ بَعْدَمَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا وَاقٍ ( 37 )
همچنين قرآن را به زبان عربى نازل كرديم . اگر پس از دانشى كه به تو رسيده ، از پى خواهشهاى آنان بروى ، در برابر خدا كارساز ونگهدارندهاى نخواهى داشت . ( 37 )
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلًا مِنْ قَبْلِكَ وَجَعَلْنَا لَهُمْ أَزْوَاجًا وَذُرِّيَّةً وَمَا كَانَ لِرَسُولٍ أَنْ يَأْتِيَ بِآَيَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ لِكُلِّ أَجَلٍ كِتَابٌ ( 38 )
به تحقيق پيش از تو پيامبرانى فرستادهايم وبرايشان همسران وفرزندان قرار دادهايم . وهيچ پيامبرى را حق آن نبود كه جز به فرمان خدا آيتي بياورد وهر امرى را زماني مكتوب است . ( 38 )
يَمْحُوا اللَّهُ مَا يَشَاءُ وَيُثْبِتُ وَعِنْدَهُ أُمُّ الْكِتَابِ ( 39 )
خدا هر چه را بخواهد محو يا اثبات مىكند وأم الكتاب نزد اوست . ( 39 )
وَإِنْ مَا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلَاغُ وَعَلَيْنَا الْحِسَابُ ( 40 )
اگر پارهاى از آنچه را كه به آنها وعده كردهايم به تو بنمايانيم ، يا تو را پيش از وقت بميرانيم ، در هر حال آنچه بر عهدهء توست تبليغ است وآنچه بر عهدهء ماست حسابكشيدن . ( 40 )
أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا نَأْتِي الْأَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ أَطْرَافِهَا وَاللَّهُ يَحْكُمُ لَا مُعَقِّبَ لِحُكْمِهِ وَهُوَ سَرِيعُ الْحِسَابِ ( 41 )
آيا هنوز ندانستهاند كه ما از أطراف اين سرزمين مىكاهيم ، وخدا حكم مىكند وهيچ چيز حكم أو را فسخ نمىكند وأو سريعاً به حساب همه مىرسد ؟ ( 41 )
وَقَدْ مَكَرَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلِلَّهِ الْمَكْرُ جَمِيعًا يَعْلَمُ مَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ وَسَيَعْلَمُ الْكُفَّارُ لِمَنْ عُقْبَى الدَّارِ ( 42 )
كساني كه پيش از اينان بودند مكرها كردند ، ولى همهء مكرها نزد خداوند است . مىداند كه هر كسى چه مىكند . وكافران به زودى خواهند دانست كه سراى آخرت از آن كيست . ( 42 )