القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٥٠
سورة الرعد
سورة الرعد
* ( سورة الرعد ) *
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ المر تِلْكَ آَيَاتُ الْكِتَابِ وَالَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ الْحَقُّ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَ ( 1 )
به نام خداى بخشايندهء مهربان ، الف ، لام ، ميم ، را . اينها آيات اين كتاب است وآنچه از پروردگارت بر تو نازل شده است حق است ولى بيشتر مردم ايمان نمىآورند . ( 1 )
اللَّهُ الَّذِي رَفَعَ السَّمَاوَاتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى يُدَبِّرُ الْأَمْرَ يُفَصِّلُ الْآَيَاتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقَاءِ رَبِّكُمْ تُوقِنُونَ ( 2 )
اللَّه ، همان خداوندى است كه آسمانها را بىهيچ ستونى كه آن را ببينيد برافراشت . سپس به عرش پرداخت وآفتاب وماه را كه هر يك تا زماني معين در سيرند رام كرد . كارها را مىگرداند وآيات را بيان مىكند ، باشد كه به ديدار پروردگارتان يقين كنيد . ( 2 )
وَهُوَ الَّذِي مَدَّ الْأَرْضَ وَجَعَلَ فِيهَا رَوَاسِيَ وَأَنْهَارًا وَمِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ جَعَلَ فِيهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهَارَ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ( 3 )
اوست كه زمين را بگسترد ، ودر آن كوه‌ها ورودها قرار داد واز هر ميوه جفت جفت پديد آورد وشب را در روز مىپوشاند . در اينها عبرتهاست براي مردمى كه مىانديشند . ( 3 )
وَفِي الْأَرْضِ قِطَعٌ مُتَجَاوِرَاتٌ وَجَنَّاتٌ مِنْ أَعْنَابٍ وَزَرْعٌ وَنَخِيلٌ صِنْوَانٌ وَغَيْرُ صِنْوَانٍ يُسْقَى بِمَاءٍ وَاحِدٍ وَنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلَى بَعْضٍ فِي الْأُكُلِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ( 4 )
وبر روى زمين قطعه‌هايى است در كنار يكديگر وباغهاى انگور وكشتزارها ونخلهايى كه دو تنه از يك ريشه رسته است يا يك تنه از يك ريشه وهمه به يك آب سيراب مىشوند ودر ثمره ، بعضي را بر بعض ديگر برترى نهاده‌ايم . هرآينه در اينها براي خردمندان عبرتهاست . ( 4 )
وَإِنْ تَعْجَبْ فَعَجَبٌ قَوْلُهُمْ أَئِذَا كُنَّا تُرَابًا أَئِنَّا لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ أُولَئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ وَأُولَئِكَ الْأَغْلَالُ فِي أَعْنَاقِهِمْ وَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ( 5 )
اگر تو در شگفت مىآيى ، شگفت سخن ايشان است كه آيا آن هنگام كه خاك شويم از نو ما را بيافرينند ؟ اينان به پروردگارشان ايمان ندارند ، بر گردنهاشان غُلها باشد وأهل جهنمند ودر آن جاودانه‌اند . ( 5 )