القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٤٩

سورة يوسف

وَمَا تَسْأَلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ ( 104 )

وتو در مقابل پيامبريت از آنها مزدى نمىطلبى واين كتاب جز اندرزى براي مردم جهان نيست . ( 104 )

وَكَأَيِّنْ مِنْ آَيَةٍ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْهَا وَهُمْ عَنْهَا مُعْرِضُونَ ( 105 )

چه بسيار نشانه‌هايى در آسمانها وزمين است كه بر آن مىگذرند واز آن رخ برمىتابند . ( 105 )

وَمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلَّا وَهُمْ مُشْرِكُونَ ( 106 )

وبيشترشان به خدا ايمان نياورند بلكه هم چنان مشركند . ( 106 )

أَفَأَمِنُوا أَنْ تَأْتِيَهُمْ غَاشِيَةٌ مِنْ عَذَابِ اللَّهِ أَوْ تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ( 107 )

آيا پندارند كه ايمنى يافته‌اند از اينكه عقوبتي عام از عذاب خدا آنها را فروگيرد يا قيامت به ناگاه فرا رسد ، بىآنكه خبردار شوند ؟ ( 107 )

قُلْ هَذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ عَلَى بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ ( 108 )

بگو : اين راه من است . من وپيروانم ، همگان را در عين بصيرت به سوى خدا مىخوانيم . منزه است خدا ومن از مشركان نيستم . ( 108 )

وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ إِلَّا رِجَالًا نُوحِي إِلَيْهِمْ مِنْ أَهْلِ الْقُرَى أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَدَارُ الْآَخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا أَفَلَا تَعْقِلُونَ ( 109 )

وما پيش از تو به رسالت نفرستاديم مگر مردانى را از مردم قريه‌ها كه به آنها وحى مىكرديم . آيا در روى زمين نمىگردند تا بنگرند كه پايان كار پيشينيانشان چه بوده است ؟ وسراى آخرت پرهيزگاران را بهتر است ، چرا نمىانديشيد ؟ ( 109 )

حَتَّى إِذَا اسْتَيْئَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا جَاءَهُمْ نَصْرُنَا فَنُجِّيَ مَنْ نَشَاءُ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ ( 110 )

چون پيامبران نوميد شدند وچنان دانستند كه آنها را تكذيب مىكنند ، ياريشان كرديم وهر كه را كه خواستيم نجات داديم وعذاب ما از مردم گنهكار بازگردانيده نشود . ( 110 )

لَقَدْ كَانَ فِي قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِأُولِي الْأَلْبَابِ مَا كَانَ حَدِيثًا يُفْتَرَى وَلَكِنْ تَصْدِيقَ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ كُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ( 111 )

در داستانهايشان خردمندان را عبرتي است . اين داستانى برساخته نيست ، بلكه تصديق سخن پيشينيان وتفصيل هر چيزى است وبراي آنها كه ايمان آورده‌اند هدايت است ورحمت . ( 111 )