القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٤٧

سورة يوسف

يَا بَنِيَّ اذْهَبُوا فَتَحَسَّسُوا مِنْ يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلَا تَيْئَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لَا يَيْئَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ ( 87 )

اى پسران من ، برويد ويوسف وبرادرش را بجوييد واز رحمت خدا مأيوس مشويد ، زيرا تنها كافران از رحمت خدا مأيوس مىشوند . ( 87 )

فَلَمَّا دَخَلُوا عَلَيْهِ قَالُوا يَا أَيُّهَا الْعَزِيزُ مَسَّنَا وَأَهْلَنَا الضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُزْجَاةٍ فَأَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَا إِنَّ اللَّهَ يَجْزِي الْمُتَصَدِّقِينَ ( 88 )

چون بر يوسف داخل شدند ، گفتند : اى عزيز ، ما وكسانمان به گرسنگى افتاده‌ايم وبا سرمايه‌اى اندك آمده‌ايم پيمانهء ما را تمام ادا كن وبر ما صدقه بده ، زيرا خدا صدقه‌دهندگان را دوست دارد . ( 88 )

قَالَ هَلْ عَلِمْتُمْ مَا فَعَلْتُمْ بِيُوسُفَ وَأَخِيهِ إِذْ أَنْتُمْ جَاهِلُونَ ( 89 )

گفت : مىدانيد كه از روى ناداني با يوسف وبرادرش چه كرديد ؟ ( 89 )

قَالُوا أَئِنَّكَ لَأَنْتَ يُوسُفُ قَالَ أَنَا يُوسُفُ وَهَذَا أَخِي قَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْنَا إِنَّهُ مَنْ يَتَّقِ وَيَصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ ( 90 )

گفتند : آيا به حقيقت تو يوسفى ؟ گفت : من يوسفم ، واين برادر من است وخدا به ما نعمت داد . زيرا هر كس كه پرهيزگارى كند وشكيبايى ورزد ، خدا مزدش را تباه نمىسازد . ( 90 )

قَالُوا تَاللَّهِ لَقَدْ آَثَرَكَ اللَّهُ عَلَيْنَا وَإِنْ كُنَّا لَخَاطِئِينَ ( 91 )

گفتند : به خدا سوگند كه خدا تو را بر ما فضيلت داد وما خطاكار بوديم . ( 91 )

قَالَ لَا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكُمْ وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ ( 92 )

گفت : امروز شما را سرزنش نبايد كرد خدا شما را مىبخشايد كه أو مهربانترين مهربانان است . ( 92 )

اذْهَبُوا بِقَمِيصِي هَذَا فَأَلْقُوهُ عَلَى وَجْهِ أَبِي يَأْتِ بَصِيرًا وَأْتُونِي بِأَهْلِكُمْ أَجْمَعِينَ ( 93 )

اين جامهء مرا ببريد وبر روى پدرم اندازيد تا بينا گردد . وهمهء كسان خود را نزد من بياوريد . ( 93 )

وَلَمَّا فَصَلَتِ الْعِيرُ قَالَ أَبُوهُمْ إِنِّي لَأَجِدُ رِيحَ يُوسُفَ لَوْلَا أَنْ تُفَنِّدُونِ ( 94 )

چون كاروان به راه افتاد ، پدرشان گفت : اگر مرا ديوانه نخوانيد بوى يوسف مىشنوم . ( 94 )

قَالُوا تَاللَّهِ إِنَّكَ لَفِي ضَلَالِكَ الْقَدِيمِ ( 95 )

گفتند : به خدا سوگند كه تو در همان ضلالت ديرينهء خويش هستى . ( 95 )