القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٤٦

سورة يوسف

قَالَ مَعَاذَ اللَّهِ أَنْ نَأْخُذَ إِلَّا مَنْ وَجَدْنَا مَتَاعَنَا عِنْدَهُ إِنَّا إِذًا لَظَالِمُونَ ( 79 )

گفت : معاذ اللَّه كه جز آن كس را كه كالاى خويش نزد أو يافته‌ايم بگيريم . اگر چنين كنيم از ستمكاران خواهيم بود . ( 79 )

فَلَمَّا اسْتَيْئَسُوا مِنْهُ خَلَصُوا نَجِيًّا قَالَ كَبِيرُهُمْ أَلَمْ تَعْلَمُوا أَنَّ أَبَاكُمْ قَدْ أَخَذَ عَلَيْكُمْ مَوْثِقًا مِنَ اللَّهِ وَمِنْ قَبْلُ مَا فَرَّطْتُمْ فِي يُوسُفَ فَلَنْ أَبْرَحَ الْأَرْضَ حَتَّى يَأْذَنَ لِي أَبِي أَوْ يَحْكُمَ اللَّهُ لِي وَهُوَ خَيْرُ الْحَاكِمِينَ ( 80 )

چون از أو نوميد شدند ، مشاورت را به كنارى رفتند وبزرگ ترينشان گفت : آيا نمىدانيد كه پدرتان از شما به نام خدا پيمان گرفته وپيش از اين نيز در حق يوسف تقصير كرده‌ايد ؟ من از اين سرزمين بيرون نمىآيم تا پدر مرا رخصت دهد ، يا خدا دربارهء من داورى كند ، كه أو بهترين داوران است . ( 80 )

ارْجِعُوا إِلَى أَبِيكُمْ فَقُولُوا يَا أَبَانَا إِنَّ ابْنَكَ سَرَقَ وَمَا شَهِدْنَا إِلَّا بِمَا عَلِمْنَا وَمَا كُنَّا لِلْغَيْبِ حَافِظِينَ ( 81 )

نزد پدر باز گرديد وبگوييد : اى پدر ، پسرت دزدى كرد وما جز به آنچه مىدانستيم شهادت نداديم واز غيب نيز آگاه نيستيم . ( 81 )

وَاسْأَلِ الْقَرْيَةَ الَّتِي كُنَّا فِيهَا وَالْعِيرَ الَّتِي أَقْبَلْنَا فِيهَا وَإِنَّا لَصَادِقُونَ ( 82 )

از شهري كه در آن بوده‌ايم واز كاروانى كه همراهش آمده‌ايم بپرس ، كه ما راست مىگوييم . ( 82 )

قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنْفُسُكُمْ أَمْرًا فَصَبْرٌ جَمِيلٌ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَأْتِيَنِي بِهِمْ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ ( 83 )

گفت : نه ، نفس شما كارى را در نظرتان بياراست ومرا صبر جميل بهتر است . شايد خدا همه را به من بازگرداند كه أو دانا وحكيم است . ( 83 )

وَتَوَلَّى عَنْهُمْ وَقَالَ يَا أَسَفَى عَلَى يُوسُفَ وَابْيَضَّتْ عَيْنَاهُ مِنَ الْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيمٌ ( 84 )

روى خود از آنها بگردانيد وگفت : اى اندوها بر يوسف . وچشمانش از غم سپيدى گرفت وهم چنان اندوه خود فرو مىخورد . ( 84 )

قَالُوا تَاللَّهِ تَفْتَأُ تَذْكُرُ يُوسُفَ حَتَّى تَكُونَ حَرَضًا أَوْ تَكُونَ مِنَ الْهَالِكِينَ ( 85 )

گفتند : به خدا سوگند پيوسته يوسف را ياد مىكنى تا بيمار گردى يا بميرى . ( 85 )

قَالَ إِنَّمَا أَشْكُو بَثِّي وَحُزْنِي إِلَى اللَّهِ وَأَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ( 86 )

گفت : جز اين نيست كه شرح اندوه خويش تنها با خدا مىگويم . زيرا آنچه من از خدا مىدانم شما نمىدانيد . ( 86 )