القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٤٥
سورة يوسف
فَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ جَعَلَ السِّقَايَةَ فِي رَحْلِ أَخِيهِ ثُمَّ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ أَيَّتُهَا الْعِيرُ إِنَّكُمْ لَسَارِقُونَ ( 70 )
چون بارهايشان را مهيا كرد ، جام را در بار برادر نهاد . آن گاه منادى ندا داد : اى كاروانيان ، شما دزدانيد . ( 70 )
قَالُوا وَأَقْبَلُوا عَلَيْهِمْ مَاذَا تَفْقِدُونَ ( 71 )
كاروانيان نزد آنها بازگشتند وگفتند : چه گم كردهايد ؟ ( 71 )
قَالُوا نَفْقِدُ صُوَاعَ الْمَلِكِ وَلِمَنْ جَاءَ بِهِ حِمْلُ بَعِيرٍ وَأَنَا بِهِ زَعِيمٌ ( 72 )
گفتند : جام پادشاه را . وهر كه بياوردش أو را بار شترى است ومن ضمانت مىكنم . ( 72 )
قَالُوا تَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتُمْ مَا جِئْنَا لِنُفْسِدَ فِي الْأَرْضِ وَمَا كُنَّا سَارِقِينَ ( 73 )
گفتند : خدا را ، شما خود مىدانيد كه ما فسادكردن را در اين سرزمين نيامدهايم ودزد نبودهايم . ( 73 )
قَالُوا فَمَا جَزَاؤُهُ إِنْ كُنْتُمْ كَاذِبِينَ ( 74 )
گفتند : اگر دروغ گفته باشيد جزاى دزد چيست ؟ ( 74 )
قَالُوا جَزَاؤُهُ مَنْ وُجِدَ فِي رَحْلِهِ فَهُوَ جَزَاؤُهُ كَذَلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ ( 75 )
گفتند : جزايش همان كسى است كه در بار أو يافته شود . پس أو خود جزاى عمل خود است وما گنهكاران را چنين جزا دهيم . ( 75 )
فَبَدَأَ بِأَوْعِيَتِهِمْ قَبْلَ وِعَاءِ أَخِيهِ ثُمَّ اسْتَخْرَجَهَا مِنْ وِعَاءِ أَخِيهِ كَذَلِكَ كِدْنَا لِيُوسُفَ مَا كَانَ لِيَأْخُذَ أَخَاهُ فِي دِينِ الْمَلِكِ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ نَرْفَعُ دَرَجَاتٍ مَنْ نَشَاءُ وَفَوْقَ كُلِّ ذِي عِلْمٍ عَلِيمٌ ( 76 )
پيش از بار برادر به بار آنها پرداخت ، آن گاه از بار برادرش بيرونش آورد . حيلهاى اين سان به يوسف آموختيم . در آيين آن پادشاه ، گرفتن برادر حق أو نبود ، چيزى بود كه خدا مىخواست . هر كس را كه بخواهيم به درجاتى بالا مىبريم وفراز هر دانايى داناترى است . ( 76 )
قَالُوا إِنْ يَسْرِقْ فَقَدْ سَرَقَ أَخٌ لَهُ مِنْ قَبْلُ فَأَسَرَّهَا يُوسُفُ فِي نَفْسِهِ وَلَمْ يُبْدِهَا لَهُمْ قَالَ أَنْتُمْ شَرٌّ مَكَانًا وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا تَصِفُونَ ( 77 )
گفتند : اگر أو دزدى كرده ، برادرش نيز پيش از اين دزدى كرده بود . يوسف جواب آن سخن در دل پنهان داشت وهيچ اظهار نكرد وگفت : شما در وضعي بدتر هستيد وخدا به بهتانى كه مىزنيد آگاهتر است . ( 77 )
قَالُوا يَا أَيُّهَا الْعَزِيزُ إِنَّ لَهُ أَبًا شَيْخًا كَبِيرًا فَخُذْ أَحَدَنَا مَكَانَهُ إِنَّا نَرَاكَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ ( 78 )
گفتند : اى عزيز ، أو را پدرى است سالخورده . يكى از ما را به جاى أو بگير ، كه از نيكوكارانت مىبينيم . ( 78 )