القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٤٤
سورة يوسف
قَالَ هَلْ آَمَنُكُمْ عَلَيْهِ إِلَّا كَمَا أَمِنْتُكُمْ عَلَى أَخِيهِ مِنْ قَبْلُ فَاللَّهُ خَيْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ ( 64 )
گفت : آيا أو را به شما بسپارم ، هم چنان كه برادرش را پيش از اين به شما سپردم ؟ خدا بهترين نگهدار است واوست مهربانترين مهربانان . ( 64 )
وَلَمَّا فَتَحُوا مَتَاعَهُمْ وَجَدُوا بِضَاعَتَهُمْ رُدَّتْ إِلَيْهِمْ قَالُوا يَا أَبَانَا مَا نَبْغِي هَذِهِ بِضَاعَتُنَا رُدَّتْ إِلَيْنَا وَنَمِيرُ أَهْلَنَا وَنَحْفَظُ أَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيرٍ ذَلِكَ كَيْلٌ يَسِيرٌ ( 65 )
چون بار خود گشودند ، ديدند كه سرمايهشان را پس دادهاند . گفتند : اى پدر ، در طلب چه هستيم ؟ اين سرمايه ماست كه به ما پس دادهاند . براي كسان خود غله بياوريم وبرادرمان را حفظ كنيم وبار شترى افزون گيريم ، كه آنچه داريم اندك است . ( 65 )
قَالَ لَنْ أُرْسِلَهُ مَعَكُمْ حَتَّى تُؤْتُونِ مَوْثِقًا مِنَ اللَّهِ لَتَأْتُنَّنِي بِهِ إِلَّا أَنْ يُحَاطَ بِكُمْ فَلَمَّا آَتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ اللَّهُ عَلَى مَا نَقُولُ وَكِيلٌ ( 66 )
گفت : هرگز أو را با شما نمىفرستم ، تا با من به نام خدا پيمانى ببنديد كه نزد منش بازمىآوريد . مگر آنكه همه گرفتار شويد . چون با أو عهد كردند ، گفت : خدا بر آنچه مىگوييم گواه است . ( 66 )
وَقَالَ يَا بَنِيَّ لَا تَدْخُلُوا مِنْ بَابٍ وَاحِدٍ وَادْخُلُوا مِنْ أَبْوَابٍ مُتَفَرِّقَةٍ وَمَا أُغْنِي عَنْكُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ ( 67 )
گفت : اى پسران من ، از يك دروازه داخل مشويد از دروازههاى مختلف داخل شويد . ومن قضاى خدا را از سر شما دفع نتوانم كرد وهيچ فرماني جز فرمان خدا نيست . بر أو توكل كردم وتوكل كنندگان بر أو توكل كنند . ( 67 )
وَلَمَّا دَخَلُوا مِنْ حَيْثُ أَمَرَهُمْ أَبُوهُمْ مَا كَانَ يُغْنِي عَنْهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا حَاجَةً فِي نَفْسِ يَعْقُوبَ قَضَاهَا وَإِنَّهُ لَذُو عِلْمٍ لِمَا عَلَّمْنَاهُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ( 68 )
چون از جايى كه پدر فرمان داده بود داخل شدند ، اين كار در برابر ارادهء خدا سودشان نبخشيد . تنها نيازى در ضمير يعقوب بود كه آن را آشكار ساخت ، زيرا أو را علمي بود كه خود به أو آموخته بوديم ولى بيشتر مردم نمىدانند . ( 68 )
وَلَمَّا دَخَلُوا عَلَى يُوسُفَ آَوَى إِلَيْهِ أَخَاهُ قَالَ إِنِّي أَنَا أَخُوكَ فَلَا تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ( 69 )
چون بر يوسف داخل شدند ، برادرش را نزد خود جاى داد . گفت : من برادر تو هستم . از كارى كه اينان كردهاند اندوهگين مباش . ( 69 )