القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٤٣

سورة يوسف

وَمَا أُبَرِّئُ نَفْسِي إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّي إِنَّ رَبِّي غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 53 )

من خويشتن را بىگناه نمىدانم ، زيرا نفس ، آدمي را به بدى فرمان مىدهد . مگر پروردگار من ببخشايد ، زيرا پروردگار من آمرزنده ومهربان است . ( 53 )

وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُونِي بِهِ أَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِي فَلَمَّا كَلَّمَهُ قَالَ إِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنَا مَكِينٌ أَمِينٌ ( 54 )

پادشاه گفت : أو را نزد من بياوريد تا همنشين خاص خود گردانم . وچون با أو سخن گفت ، گفت : تو از امروز نزد ما صاحب مكانت وامين هستى . ( 54 )

قَالَ اجْعَلْنِي عَلَى خَزَائِنِ الْأَرْضِ إِنِّي حَفِيظٌ عَلِيمٌ ( 55 )

گفت : مرا بر خزاين اين سرزمين بگمار كه من نگهبانى دانايم . ( 55 )

وَكَذَلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْأَرْضِ يَتَبَوَّأُ مِنْهَا حَيْثُ يَشَاءُ نُصِيبُ بِرَحْمَتِنَا مَنْ نَشَاءُ وَلَا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ ( 56 )

اينچنين يوسف را در آن سرزمين مكانت داديم . هر جا كه مىخواست جاى مىگرفت . رحمت خود را به هر كس كه بخواهيم ارزانى مىداريم وپاداش نيكوكاران را ضايع نمىكنيم . ( 56 )

وَلَأَجْرُ الْآَخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذِينَ آَمَنُوا وَكَانُوا يَتَّقُونَ ( 57 )

وهر آينه پاداش آن جهانى براي كساني كه ايمان آورده‌اند وپرهيزگارى مىكنند ، بهتر است . ( 57 )

وَجَاءَ إِخْوَةُ يُوسُفَ فَدَخَلُوا عَلَيْهِ فَعَرَفَهُمْ وَهُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ ( 58 )

برادران يوسف آمدند وبر أو داخل شدند ، آنها را شناخت وآنها نشناختندش . ( 58 )

وَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ قَالَ ائْتُونِي بِأَخٍ لَكُمْ مِنْ أَبِيكُمْ أَلَا تَرَوْنَ أَنِّي أُوفِي الْكَيْلَ وَأَنَا خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ ( 59 )

چون بارهايشان را مهيا ساخت ، گفت : برادر پدريتان را نيز نزد من بياوريد ، آيا نمىبينيد كه پيمانه را كامل ادا مىكنم وبهترين ميزبانم ؟ ( 59 )

فَإِنْ لَمْ تَأْتُونِي بِهِ فَلَا كَيْلَ لَكُمْ عِنْدِي وَلَا تَقْرَبُونِ ( 60 )

اگر أو را نزد من نياوريد ، پيمانه‌اى نزد من نخواهيد داشت وبه من نزديك مشويد . ( 60 )

قَالُوا سَنُرَاوِدُ عَنْهُ أَبَاهُ وَإِنَّا لَفَاعِلُونَ ( 61 )

گفتند : ما أو را به اصرار از پدر خواهيم خواست واين كار را خواهيم كرد . ( 61 )

وَقَالَ لِفِتْيَانِهِ اجْعَلُوا بِضَاعَتَهُمْ فِي رِحَالِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُونَهَا إِذَا انْقَلَبُوا إِلَى أَهْلِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ( 62 )

وبه مردان خود گفت : سرمايه‌شان را در بارهايشان بنهيد ، باشد كه چون نزد كسانشان بازگردند وآن را بيابند ، بازآيند . ( 62 )

فَلَمَّا رَجَعُوا إِلَى أَبِيهِمْ قَالُوا يَا أَبَانَا مُنِعَ مِنَّا الْكَيْلُ فَأَرْسِلْ مَعَنَا أَخَانَا نَكْتَلْ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ ( 63 )

چون نزد پدر بازگشتند ، گفتند : اى پدر ، پيمانه از ما برگرفته‌اند . برادرمان را با ما بفرست تا پيمانه بازگيريم . ما نگهدار أو هستيم . ( 63 )