القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٤٢

سورة يوسف

قَالُوا أَضْغَاثُ أَحْلَامٍ وَمَا نَحْنُ بِتَأْوِيلِ الْأَحْلَامِ بِعَالِمِينَ ( 44 )

گفتند : اينها خوابهاى آشفته است وما را به تعبير اين خوابها آگاهى نيست . ( 44 )

وَقَالَ الَّذِي نَجَا مِنْهُمَا وَادَّكَرَ بَعْدَ أُمَّةٍ أَنَا أُنَبِّئُكُمْ بِتَأْوِيلِهِ فَأَرْسِلُونِ ( 45 )

يكى از آن دو كه رها شده بود وپس از مدتي به يادش آمده بود ، گفت : من شما را از تعبير آن آگاه مىكنم . مرا نزد أو بفرستيد . ( 45 )

يُوسُفُ أَيُّهَا الصِّدِّيقُ أَفْتِنَا فِي سَبْعِ بَقَرَاتٍ سِمَانٍ يَأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَسَبْعِ سُنْبُلَاتٍ خُضْرٍ وَأُخَرَ يَابِسَاتٍ لَعَلِّي أَرْجِعُ إِلَى النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَعْلَمُونَ ( 46 )

اى يوسف ، اى مرد راستگوى ، براي ما تعبير كن كه هفت گاو فربه را هفت گاو لاغر مىخورند ، وهفت خوشهء سبز وهفت خوشهء خشك . باشد كه من نزد مردم بازگردم وآنان آگاه گردند . ( 46 )

قَالَ تَزْرَعُونَ سَبْعَ سِنِينَ دَأَبًا فَمَا حَصَدْتُمْ فَذَرُوهُ فِي سُنْبُلِهِ إِلَّا قَلِيلًا مِمَّا تَأْكُلُونَ ( 47 )

گفت : هفت سال پى در پى بكاريد وهر چه مىدرويد ، جز اندكى كه مىخوريد ، با خوشه انبار كنيد . ( 47 )

ثُمَّ يَأْتِي مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ سَبْعٌ شِدَادٌ يَأْكُلْنَ مَا قَدَّمْتُمْ لَهُنَّ إِلَّا قَلِيلًا مِمَّا تُحْصِنُونَ ( 48 )

از آن پس هفت سال سخت مىآيد ، ودر آن هفت سال آنچه برايشان اندوخته‌ايد بخورند مگر اندكى كه نگه مىداريد . ( 48 )

ثُمَّ يَأْتِي مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ عَامٌ فِيهِ يُغَاثُ النَّاسُ وَفِيهِ يَعْصِرُونَ ( 49 )

پس از آن سالى آيد كه مردمان را باران دهند ودر آن سال افشردنيها را مىفشرند . ( 49 )

وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُونِي بِهِ فَلَمَّا جَاءَهُ الرَّسُولُ قَالَ ارْجِعْ إِلَى رَبِّكَ فَاسْأَلْهُ مَا بَالُ النِّسْوَةِ اللَّاتِي قَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ إِنَّ رَبِّي بِكَيْدِهِنَّ عَلِيمٌ ( 50 )

پادشاه گفت : نزد منش بياوريد . چون فرستاده نزد أو آمد ، يوسف گفت : نزد مولايت بازگرد وبپرس حكايت آن زنان كه دستهاى خود را بريدند چه بود ؟ كه پروردگار من به مكرشان آگاه است . ( 50 )

قَالَ مَا خَطْبُكُنَّ إِذْ رَاوَدْتُنَّ يُوسُفَ عَنْ نَفْسِهِ قُلْنَ حَاشَ لِلَّهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ مِنْ سُوءٍ قَالَتِ امْرَأَةُ الْعَزِيزِ الْآَنَ حَصْحَصَ الْحَقُّ أَنَا رَاوَدْتُهُ عَنْ نَفْسِهِ وَإِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِينَ ( 51 )

گفت : اى زنان ، آن گاه كه خواستار تن يوسف مىبوديد ، حكايت شما چه بود ؟ گفتند : پناه بر خدا . أو را هيچ گناهكار نمىدانيم . زن عزيز گفت : اكنون حق آشكار شد . من در پى كامجويى از أو مىبودم وأو در زمرهء راستگويان است . ( 51 )

ذَلِكَ لِيَعْلَمَ أَنِّي لَمْ أَخُنْهُ بِالْغَيْبِ وَأَنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي كَيْدَ الْخَائِنِينَ ( 52 )

چنين شد تا بداند كه من در غيبتش به أو خيانت نكرده‌ام وخدا حيلهء خائنان را به هدف نمىرساند . ( 52 )