القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٣٩

سورة يوسف

وَرَاوَدَتْهُ الَّتِي هُوَ فِي بَيْتِهَا عَنْ نَفْسِهِ وَغَلَّقَتِ الْأَبْوَابَ وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَ قَالَ مَعَاذَ اللَّهِ إِنَّهُ رَبِّي أَحْسَنَ مَثْوَايَ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ ( 23 )

وآن زن كه يوسف در خانه‌اش بود ، در پى كامجويى از أو مىبود . ودرها را بست وگفت : بشتاب . گفت : پناه مىبرم به خدا . أو پرورانندهء من است ومرا منزلتي نيكو داده وستمكاران رستگار نمىشوند . ( 23 )

وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهِ وَهَمَّ بِهَا لَوْلَا أَنْ رَأَى بُرْهَانَ رَبِّهِ كَذَلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوءَ وَالْفَحْشَاءَ إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُخْلَصِينَ ( 24 )

آن زن آهنگ أو كرد . واگر نه برهان پروردگارش را ديده بود ، أو نيز آهنگ آن زن مىكرد . چنين كرديم تا بدى وزشتكارى را از وى بازگردانيم . زيرا أو از بندگان پاكدل ما بود . ( 24 )

وَاسْتَبَقَا الْبَابَ وَقَدَّتْ قَمِيصَهُ مِنْ دُبُرٍ وَأَلْفَيَا سَيِّدَهَا لَدَى الْبَابِ قَالَتْ مَا جَزَاءُ مَنْ أَرَادَ بِأَهْلِكَ سُوءًا إِلَّا أَنْ يُسْجَنَ أَوْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ( 25 )

هر دو به جانب در دويدند وزن جامه أو را از پس بدريد . وشوى آن زن را نزديك در ديدند . زن گفت : جزاى كسى كه با زن تو قصد بدى داشته باشد چيست ، جز اينكه به زندان افتد يا به عذابي دردآور گرفتار آيد ؟ ( 25 )

قَالَ هِيَ رَاوَدَتْنِي عَنْ نَفْسِي وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِنْ أَهْلِهَا إِنْ كَانَ قَمِيصُهُ قُدَّ مِنْ قُبُلٍ فَصَدَقَتْ وَهُوَ مِنَ الْكَاذِبِينَ ( 26 )

يوسف گفت : أو در پى كامجويى از من بود ومرا به خود خواند . ويكى از كسان زن گواهى داد كه اگر جامه‌اش از پيش دريده است زن راست مىگويد وأو دروغگوست . ( 26 )

وَإِنْ كَانَ قَمِيصُهُ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ فَكَذَبَتْ وَهُوَ مِنَ الصَّادِقِينَ ( 27 )

واگر جامه‌اش از پس دريده است ، زن دروغ مىگويد وأو راستگوست . ( 27 )

فَلَمَّا رَأَى قَمِيصَهُ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ قَالَ إِنَّهُ مِنْ كَيْدِكُنَّ إِنَّ كَيْدَكُنَّ عَظِيمٌ ( 28 )

چون ديد جامه‌اش از پس دريده است ، گفت : اين از مكر شما زنان است ، كه مكر شما زنان مكرى بزرگ است . ( 28 )

يُوسُفُ أَعْرِضْ عَنْ هَذَا وَاسْتَغْفِرِي لِذَنْبِكِ إِنَّكِ كُنْتِ مِنَ الْخَاطِئِينَ ( 29 )

اى يوسف ، زبان خويش نگه دار ، واى زن ، از گناه خود آمرزش بخواه كه تو از خطا كارانى . ( 29 )

وَقَالَ نِسْوَةٌ فِي الْمَدِينَةِ امْرَأَةُ الْعَزِيزِ تُرَاوِدُ فَتَاهَا عَنْ نَفْسِهِ قَدْ شَغَفَهَا حُبًّا إِنَّا لَنَرَاهَا فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ( 30 )

زنان شهر گفتند : زن عزيز در پى كامجويى از غلام خود شده است وشيفتهء أو گشته است . ما وى را در گمراهى آشكارا مىبينيم . ( 30 )