القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٣٥

سورة هود

فَلَا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِمَّا يَعْبُدُ هَؤُلَاءِ مَا يَعْبُدُونَ إِلَّا كَمَا يَعْبُدُ آَبَاؤُهُمْ مِنْ قَبْلُ وَإِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِيبَهُمْ غَيْرَ مَنْقُوصٍ ( 109 )

از آنچه اينان مىپرستند به ترديد مباش . جز بدان گونه كه پدرانشان پيش از اين مىپرستيدند ، نمىپرستند . ما نصيب آنان را بي هيچ كم وكاست ادا خواهيم كرد . ( 109 )

وَلَقَدْ آَتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ ( 110 )

به موسى كتاب داديم . در آن كتاب اختلاف شد . اگر نه حكمي بود كه از پيش از جانب پروردگارت صادر شده بود ، ميانشان داورى شده بود كه ايشان در آن كتاب سخت در ترديدند . ( 110 )

وَإِنَّ كُلًّا لَمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ أَعْمَالَهُمْ إِنَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ( 111 )

وپروردگار تو پاداش اعمال همه را به تمامى خواهد داد وخدا به كارهايى كه مىكنند آگاه است . ( 111 )

فَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ وَمَنْ تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطْغَوْا إِنَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 112 )

همراه با آنان كه با تو رو به خدا كرده‌اند ، هم چنان كه مأمور شده‌اى ثابتقدم باش . وطغيان مكنيد كه أو به هر كارى كه مىكنيد بيناست . ( 112 )

وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ ( 113 )

به ستمكاران ميل مكنيد ، كه آتش بسوزاندتان . شما را جز خدا هيچ دوستى نيست وكس ياريتان نكند . ( 113 )

وَأَقِمِ الصَّلَاةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنَ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ ( 114 )

نماز بگزار در آغاز وانجام روز وساعاتى از شب . زيرا نيكيها ، بديها را از ميان مىبرند . اين اندرزى است براي اندرزپذيران . ( 114 )

وَاصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ ( 115 )

صبر كن ، زيرا خداوند مزد نيكوكاران را تباه نمىسازد . ( 115 )

فَلَوْلَا كَانَ مِنَ الْقُرُونِ مِنْ قَبْلِكُمْ أُولُو بَقِيَّةٍ يَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِي الْأَرْضِ إِلَّا قَلِيلًا مِمَّنْ أَنْجَيْنَا مِنْهُمْ وَاتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مَا أُتْرِفُوا فِيهِ وَكَانُوا مُجْرِمِينَ ( 116 )

چرا در ميان مردمانى كه پيش از شما بودند - جز اندكى كه از آن ميان نجاتشان داديم - خردمندانى نبودند تا مردمان را از فسادكردن در زمين باز دارند ؟ ظالمان از پى آسودگى ولذات دنيوي رفتند وگنهكار بودند . ( 116 )

وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرَى بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا مُصْلِحُونَ ( 117 )

پروردگار تو هيچ قريه‌اى را كه مردمش نيكوكار باشند به ستم هلاك نخواهد ساخت . ( 117 )