القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٣٤

سورة هود

يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ وَبِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ ( 98 )

در روز قيامت پيشاپيش قوم خود بيايد وهمه را به آتش درآورد كه وارد شدن را بد جايگاهى است . ( 98 )

وَأُتْبِعُوا فِي هَذِهِ لَعْنَةً وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُودُ ( 99 )

لعنت اينجهانى ولعنت روز قيامت را از پى دارند وچه بد عطايى به آنان داده شده است . ( 99 )

ذَلِكَ مِنْ أَنْبَاءِ الْقُرَى نَقُصُّهُ عَلَيْكَ مِنْهَا قَائِمٌ وَحَصِيدٌ ( 100 )

اينها اخبار قريه‌هايى است كه براي تو حكايت مىكنيم قريه‌هايى كه بعضي هنوز برپايند وبعضي ويران . ( 100 )

وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَكِنْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَمَا أَغْنَتْ عَنْهُمْ آَلِهَتُهُمُ الَّتِي يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ لَمَّا جَاءَ أَمْرُ رَبِّكَ وَمَا زَادُوهُمْ غَيْرَ تَتْبِيبٍ ( 101 )

ما به آنها ستم نكرديم بلكه خود به خود ستم مىكردند . وچون امر پروردگار تو فراز آمد ، خدايانى كه به جاى خداى يكتا مىپرستيدند هيچ به كارشان نيامدند وجز زيانكارى چيزى بر آنان نيفزودند . ( 101 )

وَكَذَلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَا أَخَذَ الْقُرَى وَهِيَ ظَالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ ( 102 )

اينچنين بود مؤاخذهء پروردگار تو وقتي كه بخواهد قريه‌اى ستمكار را به مؤاخذه كشد . مؤاخذهء أو عذابي سخت دردآور است . ( 102 )

إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَةً لِمَنْ خَافَ عَذَابَ الْآَخِرَةِ ذَلِكَ يَوْمٌ مَجْمُوعٌ لَهُ النَّاسُ وَذَلِكَ يَوْمٌ مَشْهُودٌ ( 103 )

در اينها براي كساني كه از عذاب آخرت بيمناكند عبرتي است ، در آن روز كه مردم گرد آورده شوند وآن روز كه مردم را در آن حاضر آورند . ( 103 )

وَمَا نُؤَخِّرُهُ إِلَّا لِأَجَلٍ مَعْدُودٍ ( 104 )

وجز تا اندك مدتي به تأخيرش نمىاندازيم . ( 104 )

يَوْمَ يَأْتِ لَا تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَسَعِيدٌ ( 105 )

روزى كه چون بيايد هيچ كس جز به فرمان أو سخن نگويد ومردمان بعضي بدبخت باشند وبعضي نيكبخت . ( 105 )

فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ ( 106 )

اما بدبختان در آتشند ومردمان را در آنجا ناله‌اى زار وخروشى سخت بود . ( 106 )

خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَوَاتُ وَالْأَرْضُ إِلَّا مَا شَاءَ رَبُّكَ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِمَا يُرِيدُ ( 107 )

وتا آسمانها وزمين باقي هستند در آنجا جاودانه بمانند مگر آنچه پروردگارت بخواهد ، زيرا پروردگار تو هر چه خواهد همان كند . ( 107 )

وَأَمَّا الَّذِينَ سُعِدُوا فَفِي الْجَنَّةِ خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَوَاتُ وَالْأَرْضُ إِلَّا مَا شَاءَ رَبُّكَ عَطَاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ ( 108 )

اما نيكبختان تا آسمانها وزمين باقي هستند در بهشت جاويدان بمانند مگر آنچه پروردگارت بخواهد . عطاى أو هيچ منقطع نمىشود . ( 108 )