القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٣٣

سورة هود

وَيَا قَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِي أَنْ يُصِيبَكُمْ مِثْلُ مَا أَصَابَ قَوْمَ نُوحٍ أَوْ قَوْمَ هُودٍ أَوْ قَوْمَ صَالِحٍ وَمَا قَوْمُ لُوطٍ مِنْكُمْ بِبَعِيدٍ ( 89 )

اى قوم من ، مخالفت با من شما را به كارى وا ندارد تا آنچه بر قوم نوح يا قوم هود يا قوم صالح يا در همين نزديكى به قوم لوط رسيد ، به شما نيز برسد . ( 89 )

وَاسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ ( 90 )

از پروردگارتان آمرزش بخواهيد . به درگاهش توبه كنيد ، كه پروردگار من مهربان ودوستدارنده است . ( 90 )

قَالُوا يَا شُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيرًا مِمَّا تَقُولُ وَإِنَّا لَنَرَاكَ فِينَا ضَعِيفًا وَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنَاكَ وَمَا أَنْتَ عَلَيْنَا بِعَزِيزٍ ( 91 )

گفتند : اى شعيب ، بسيارى از چيزهايى را كه مىگويى نمىفهميم ، تو را در ميان خود ناتوان مىبينيم ، اگر به خاطر قبيله‌ات نبود ، سنگسارت مىكرديم وتو بر ما پيروزى نيابى . ( 91 )

قَالَ يَا قَوْمِ أَرَهْطِي أَعَزُّ عَلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَاتَّخَذْتُمُوهُ وَرَاءَكُمْ ظِهْرِيًّا إِنَّ رَبِّي بِمَا تَعْمَلُونَ مُحِيطٌ ( 92 )

گفت : اى قوم من ، آيا قبيلهء من در نزد شما از خدا پيروزمندتر است ؟ آيا خدا را پس پشت خويش افكنديد ؟ وحال آنكه پروردگار من به هر كارى كه مىكنيد احاطه دارد . ( 92 )

وَيَا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلَى مَكَانَتِكُمْ إِنِّي عَامِلٌ سَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَمَنْ هُوَ كَاذِبٌ وَارْتَقِبُوا إِنِّي مَعَكُمْ رَقِيبٌ ( 93 )

اى قوم من ، شما هم چنان كه هستيد به كار خويش مشغول باشيد ومن هم به كار خويش مشغول مىشوم . به زودى خواهيد دانست كه آن عذاب خواركننده بر چه كسى فرود مىآيد وچه كسى دروغگوست . منتظر بمانيد ، من نيز با شما منتظر مىمانم . ( 93 )

وَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْبًا وَالَّذِينَ آَمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَأَخَذَتِ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دِيَارِهِمْ جَاثِمِينَ ( 94 )

چون امر ما فرازآمد ، شعيب وكساني را كه به أو ايمان آورده بودند به رحمت خويش رهانيديم . وستمكاران را صيحه‌اى فرو گرفت ودر خانه‌هاى خويش بر جاى مُردند ( 94 )

كَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيهَا أَلَا بُعْدًا لِمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُودُ ( 95 )

چنان كه گويى هرگز در آن ديار نبوده‌اند . هان لعنت بر مردم مدين باد ، هم چنان كه لعنت بر قوم ثمود . ( 95 )

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآَيَاتِنَا وَسُلْطَانٍ مُبِينٍ ( 96 )

وما موسى را همراه با آيات وحجت آشكار خويش فرستاديم ( 96 )

إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَاتَّبَعُوا أَمْرَ فِرْعَوْنَ وَمَا أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ ( 97 )

به نزد فرعون ومهتران قومش . اما آنان پيرو فرمان فرعون شدند . وفرمان فرعون به راه صواب راه نمىنمود . ( 97 )