القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٣٢

سورة هود

فَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا جَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِنْ سِجِّيلٍ مَنْضُودٍ ( 82 )

چون فرمان ما فرازآمد ، آنجا را زير وزبر كرديم وبر آن شهر بارانى از سنگهايى از سجّيل ، پى در پى ، فرو باريديم ، ( 82 )

مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ وَمَا هِيَ مِنَ الظَّالِمِينَ بِبَعِيدٍ ( 83 )

كه بر آنها نشان پروردگارت بود وچنين عذابي از ستمكاران دور نيست . ( 83 )

وَإِلَى مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ وَلَا تَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيزَانَ إِنِّي أَرَاكُمْ بِخَيْرٍ وَإِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُحِيطٍ ( 84 )

وبر مَديَن برادرشان شعيب را فرستاديم . گفت : اى قوم من ، خداى يكتا را بپرستيد شما را هيچ خدايى جز أو نيست . ودر پيمانه وترازو نقصان مكنيد . اينك شما را در نعمت مىبينم . واز روزى كه عذابش شما را فروگيرد بيمناكم . ( 84 )

وَيَا قَوْمِ أَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيزَانَ بِالْقِسْطِ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ( 85 )

اى قوم من ، پيمانه وترازو را از روى عدل ، كامل ادا كنيد وبه مردم چيزهايشان را كم مدهيد وچون تبه‌كاران در زمين فساد مكنيد . ( 85 )

بَقِيَّةُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ وَمَا أَنَا عَلَيْكُمْ بِحَفِيظٍ ( 86 )

اگر ايمان آورده‌ايد ، آنچه خدا باقي مىگذارد برايتان بهتر است . ومن نگهبان شما نيستم . ( 86 )

قَالُوا يَا شُعَيْبُ أَصَلَاتُكَ تَأْمُرُكَ أَنْ نَتْرُكَ مَا يَعْبُدُ آَبَاؤُنَا أَوْ أَنْ نَفْعَلَ فِي أَمْوَالِنَا مَا نَشَاءُ إِنَّكَ لَأَنْتَ الْحَلِيمُ الرَّشِيدُ ( 87 )

گفتند : اى شُعيب ، آيا نمازت به تو فرمان مىدهد كه ما آنچه را پدرانمان مىپرستيدند ترك گوييم ، يا در أموال خود آن چنان كه خود مىخواهيم تصرف نكنيم ؟ به راستى تو مردى بردبار وخردمند هستى . ( 87 )

قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَرَزَقَنِي مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَمَا أُرِيدُ أَنْ أُخَالِفَكُمْ إِلَى مَا أَنْهَاكُمْ عَنْهُ إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ ( 88 )

گفت : اى قوم من ، چه مىگوييد اگر با من از جانب پروردگارم حجتي باشد وأو مرا رزقي نيكو عطا كرده باشد ؟ اگر شما را نهى مىكنم براي آن نيست كه خود سودى ببرم . تا آنجا كه بتوانم قصدي جز به صلاحآوردنتان ندارم . توفيق من تنها با خداست . به أو توكل كرده‌ام وبه درگاه أو روى مىآورم . ( 88 )