القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٢٩

سورة هود

إِنْ نَقُولُ إِلَّا اعْتَرَاكَ بَعْضُ آَلِهَتِنَا بِسُوءٍ قَالَ إِنِّي أُشْهِدُ اللَّهَ وَاشْهَدُوا أَنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ ( 54 )

جز اين نگوييم كه بعضي از خدايان ما به تو آزارى رسانده‌اند . گفت : خدا را گواه مىگيرم وشما نيز گواه باشيد كه من از آنچه جز خداى يكتا به شرك مىپرستيد بيزارم . ( 54 )

مِنْ دُونِهِ فَكِيدُونِي جَمِيعًا ثُمَّ لَا تُنْظِرُونِ ( 55 )

همگى به حيله‌گرى بر ضد من برخيزيد ومرا مهلت مدهيد . ( 55 )

إِنِّي تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمْ مَا مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آَخِذٌ بِنَاصِيَتِهَا إِنَّ رَبِّي عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 56 )

من بر خداى يكتا كه پروردگار من وپروردگار شماست توكل كردم . هيچ جنبنده‌اى نيست مگر آنكه زمام اختيارش را أو گرفته است . هر آينه پروردگار من بر صراط مستقيم است . ( 56 )

فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ مَا أُرْسِلْتُ بِهِ إِلَيْكُمْ وَيَسْتَخْلِفُ رَبِّي قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّونَهُ شَيْئًا إِنَّ رَبِّي عَلَى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيظٌ ( 57 )

اگر هم رويگردان شويد ، من رسالت خويش را به شما رسانيدم وپروردگار من مردم ديگرى را جانشين شما خواهد ساخت وهيچ به أو زيانى نمىرسانيد . زيرا پروردگار من ، نگهبان همهء چيزهاست . ( 57 )

وَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُودًا وَالَّذِينَ آَمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَنَجَّيْنَاهُمْ مِنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ ( 58 )

چون فرمان ما دررسيد ، به بخشايش خويش هود وكساني را كه به أو ايمان آورده بودند نجات داديم وآنها را از عذاب سخت رهانيديم . ( 58 )

وَتِلْكَ عَادٌ جَحَدُوا بِآَيَاتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهُ وَاتَّبَعُوا أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ ( 59 )

اينان قوم عاد بودند كه آيات پروردگارشان را انكار كردند وپيامبرانش را نافرمانى كردند وبه فرمان هر جبار كينه‌توزى گردن نهادند . ( 59 )

وَأُتْبِعُوا فِي هَذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ أَلَا إِنَّ عَادًا كَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلَا بُعْدًا لِعَادٍ قَوْمِ هُودٍ ( 60 )

ودر اين دنيا ودر روز قيامت گرفتار لعنت شدند . آگاه باشيد كه قوم عاد به پروردگارشان كافر شدند كه لعنت باد بر عاد ، قوم هود . ( 60 )

وَإِلَى ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيهَا فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٌ مُجِيبٌ ( 61 )

وبر قوم ثمود برادرشان صالح را فرستاديم . گفت : اى قوم من ، خداى يكتا را بپرستيد . شما را جز أو خدايى نيست . اوست كه شما را از زمين پديد آورده است وخواست كه آبادانش داريد . پس آمرزش خواهيد وبه درگاهش توبه كنيد . هر آينه پروردگار من نزديك است ودعاها را أجابت مىكند . ( 61 )

قَالُوا يَا صَالِحُ قَدْ كُنْتَ فِينَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هَذَا أَتَنْهَانَا أَنْ نَعْبُدَ مَا يَعْبُدُ آَبَاؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِي شَكٍّ مِمَّا تَدْعُونَا إِلَيْهِ مُرِيبٍ ( 62 )

گفتند : اى صالح ، پيش از اين به تو اميد مىداشتيم . آيا ما را از پرستش آنچه پدرانمان مىپرستيدند بازمىدارى ؟ ما از آنچه ما را بدان مىخوانى در شكّيم . ( 62 )