القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٢٧

سورة هود

وَيَصْنَعُ الْفُلْكَ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَأٌ مِنْ قَوْمِهِ سَخِرُوا مِنْهُ قَالَ إِنْ تَسْخَرُوا مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَمَا تَسْخَرُونَ ( 38 )

نوح كشتى مىساخت وهر بار كه مهتران قومش بر أو مىگذشتند مسخره‌اش مىكردند . مىگفت : اگر شما ما را مسخره مىكنيد ، زودا كه ما هم همانند شما مسخره‌تان خواهيم كرد . ( 38 )

فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُقِيمٌ ( 39 )

به زودى خواهيد دانست كه عذاب بر كه رسد وخوارش سازد وعذاب جاويد بر كه فرود آيد . ( 39 )

حَتَّى إِذَا جَاءَ أَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّورُ قُلْنَا احْمِلْ فِيهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ آَمَنَ وَمَا آَمَنَ مَعَهُ إِلَّا قَلِيلٌ ( 40 )

چون فرمان ما فراز آمد وتنور جوشيد ، گفتيم : از هر نر ومادة دو تا ونيز خاندان خود را در كشتى بنشان - مگر آن كس را كه حكم در باره‌اش از پيش صادر شده باشد - ونيز آنهايى را كه به تو ايمان آورده‌اند . وجز اندكى به أو ايمان نياورده بودند . ( 40 )

وَقَالَ ارْكَبُوا فِيهَا بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٌ رَحِيمٌ ( 41 )

گفت : بر آن سوار شويد ، كه به نام خدا به راه افتد وبه نام خدا بايستد . زيرا پروردگار من ، آمرزنده ومهربان است . ( 41 )

وَهِيَ تَجْرِي بِهِمْ فِي مَوْجٍ كَالْجِبَالِ وَنَادَى نُوحٌ ابْنَهُ وَكَانَ فِي مَعْزِلٍ يَا بُنَيَّ ارْكَبْ مَعَنَا وَلَا تَكُنْ مَعَ الْكَافِرِينَ ( 42 )

كشتى آنان را در ميان امواجى چون كوه مىبرد . نوح پسرش را كه در گوشه‌اى ايستاده بود ندا داد : اى پسر ، با ما سوار شو وبا كافران مباش . ( 42 )

قَالَ سَآَوِي إِلَى جَبَلٍ يَعْصِمُنِي مِنَ الْمَاءِ قَالَ لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلَّا مَنْ رَحِمَ وَحَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِينَ ( 43 )

گفت : من بر سر كوهى كه مرا از آب نگه دارد ، جا خواهم گرفت . گفت : امروز هيچ نگهدارنده‌اى از فرمان خدا نيست مگر كسى را كه بر أو رحم آورد . ناگهان موج ميان آن دو حايل گشت وأو از غرقشدگان بود . ( 43 )

وَقِيلَ يَا أَرْضُ ابْلَعِي مَاءَكِ وَيَا سَمَاءُ أَقْلِعِي وَغِيضَ الْمَاءُ وَقُضِيَ الْأَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ وَقِيلَ بُعْدًا لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ( 44 )

وگفته شد : اى زمين آب خود فروبر واى آسمان بازايست . آب فروشد وكار به پايان آمد وكشتى بر كوه جودي قرار گرفت وندا آمد كه اى لعنت باد بر مردم ستمكاره . ( 44 )

وَنَادَى نُوحٌ رَبَّهُ فَقَالَ رَبِّ إِنَّ ابْنِي مِنْ أَهْلِي وَإِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَأَنْتَ أَحْكَمُ الْحَاكِمِينَ ( 45 )

نوح پروردگارش را ندا داد : اى پروردگار من ، پسرم از خاندان من بود ووعدهء تو حق است ونيرومندترين حكمكنندگان تو هستى . ( 45 )