القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٢٢

سورة هود

وَإِنْ يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ وَإِنْ يُرِدْكَ بِخَيْرٍ فَلَا رَادَّ لِفَضْلِهِ يُصِيبُ بِهِ مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَهُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ( 107 )

واگر خدا به تو زيانى برساند ، جز أو كس دفع آن نتواند كرد . واگر براي تو خيرى بخواهد ، هيچ كس فضل أو را باز نتواند داشت . فضل خود را به هر كس از بندگانش كه بخواهد مىرساند وأو آمرزنده ومهربان است . ( 107 )

قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكُمْ فَمَنِ اهْتَدَى فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَمَنْ ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا وَمَا أَنَا عَلَيْكُمْ بِوَكِيلٍ ( 108 )

بگو : اى مردم ، پيام راستين از جانب پروردگارتان برايتان فرا رسيد . پس هر كس كه به راه راست هدايت يابد ، هدايت به سود اوست . وهر كه گمراه گردد ، به زيان خويش به گمراهى افتاده است . ومن عهده‌دار شما نيستم . ( 108 )

وَاتَّبِعْ مَا يُوحَى إِلَيْكَ وَاصْبِرْ حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ وَهُوَ خَيْرُ الْحَاكِمِينَ ( 109 )

چيزى را كه به تو وحى مىشود پيروى كن وصبر كن تا خدا داورى كند كه أو بهترين داوران است . ( 109 )

سورة هود

* ( سورة هود ) *

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ الر كِتَابٌ أُحْكِمَتْ آَيَاتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ ( 1 )

به نام خداى بخشايندهء مهربان ، الف ، لام ، را . كتابي است با آياتي استوار وروشن از جانب حكيمى آگاه . ( 1 )

أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنَّنِي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ ( 2 )

كه جز خداى يكتا را نپرستيد ، من از جانب أو بيمدهندهء شما ونيز مژده‌دهنده‌اى براي شما هستم . ( 2 )

وَأَنِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُمَتِّعْكُمْ مَتَاعًا حَسَنًا إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى وَيُؤْتِ كُلَّ ذِي فَضْلٍ فَضْلَهُ وَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ كَبِيرٍ ( 3 )

ونيز از پروردگارتان آمرزش بخواهيد وبه درگاهش توبه كنيد ، تا شما را از رزقي نيكو - تا آن گاه كه مقرر است - برخوردارى دهد . وهر شايستهء انعامى را نعمت دهد . واگر رويگردان شويد ، بر شما از عذاب روز بزرگ بيمناكم . ( 3 )

إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 4 )

بازگشتتان به خداست وأو بر هر كارى تواناست . ( 4 )

أَلَا إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ لِيَسْتَخْفُوا مِنْهُ أَلَا حِينَ يَسْتَغْشُونَ ثِيَابَهُمْ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ( 5 )

آگاه باش كه اينان صورت برمىگزيند گردانند تا راز دل خويش پنهان دارند ، حال آنكه بدان هنگام كه جامه‌هاى خود در سر مىكشند خدا آشكار ونهانشان را مىداند ، زيرا أو به راز دلها آگاه است . ( 5 )