القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢١٥
سورة يونس
وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْظُرُ إِلَيْكَ أَفَأَنْتَ تَهْدِي الْعُمْيَ وَلَوْ كَانُوا لَا يُبْصِرُونَ ( 43 )
برخى از آنها به تو مىنگرند . آيا اگر نبينند ، تو مىتوانى كوران بي بصيرت را راه بنمايى ؟ ( 43 )
إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ النَّاسَ شَيْئًا وَلَكِنَّ النَّاسَ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ( 44 )
خداوند به مردم هيچ ستم نمىكند ولى مردم خود به خود ستم مىكنند . ( 44 )
وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ كَأَنْ لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا سَاعَةً مِنَ النَّهَارِ يَتَعَارَفُونَ بَيْنَهُمْ قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِلِقَاءِ اللَّهِ وَمَا كَانُوا مُهْتَدِينَ ( 45 )
وروزى كه خداوند آنان را در محشر گرد آورد ، چنان كه پندارى تنها ساعتي از روز درنگ كردهاند ، يكديگر را بشناسند . آنها كه ديدار با خدا را دروغ مىانگاشتند زيان ديدهاند وهدايت نيافتهاند . ( 45 )
وَإِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ اللَّهُ شَهِيدٌ عَلَى مَا يَفْعَلُونَ ( 46 )
يا پارهاى از چيزهايى را كه به آنها وعده دادهايم به تو مىنمايانيم يا تو را مىميرانيم . بازگشت همهشان به نزد ماست وخدا به هر كارى كه مىكنند ناظر است . ( 46 )
وَلِكُلِّ أُمَّةٍ رَسُولٌ فَإِذَا جَاءَ رَسُولُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ ( 47 )
هر أمتي را پيامبرى بود وچون پيامبرشان بيامد كارها ميانشان به عدالت فيصله يافت ومورد ستم واقع نشدند . ( 47 )
وَيَقُولُونَ مَتَى هَذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ( 48 )
مىگويند : اگر راست مىگوييد ، پس اين وعده چه وقت خواهد بود ؟ ( 48 )
قُلْ لَا أَمْلِكُ لِنَفْسِي ضَرًّا وَلَا نَفْعًا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ لِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ إِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ فَلَا يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً وَلَا يَسْتَقْدِمُونَ ( 49 )
بگو : من درباره خود - جز آنچه خدا بخواهد - مالك هيچ سود وزيانى نيستم . مرگ هر أمتي را زماني معين است . چون زمانشان فرارسد ، نه يك ساعت تأخير كنند ونه يك ساعت پيش افتند . ( 49 )
قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَتَاكُمْ عَذَابُهُ بَيَاتًا أَوْ نَهَارًا مَاذَا يَسْتَعْجِلُ مِنْهُ الْمُجْرِمُونَ ( 50 )
بگو : چه مىكنيد اگر عذاب أو به ناگاه شبهنگام يا به روز فرا رسد ؟ گناهكاران چه چيز را اينچنين به شتاب مىطلبند ؟ ( 50 )
أَثُمَّ إِذَا مَا وَقَعَ آَمَنْتُمْ بِهِ آَلْآَنَ وَقَدْ كُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ ( 51 )
آيا چون عذاب به وقوع پيوندد بدان ايمان مىآوريد ؟ اكنون اين همان چيزى است كه فرا رسيدنش را به شتاب مىخواستيد . ( 51 )
ثُمَّ قِيلَ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذُوقُوا عَذَابَ الْخُلْدِ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا بِمَا كُنْتُمْ تَكْسِبُونَ ( 52 )
آن گاه به ستمكاران گويند : عذاب جاويد را بچشيد . آيا نه چنين است كه در برابر اعمالتان كيفر مىبينيد ؟ ( 52 )
وَيَسْتَنْبِئُونَكَ أَحَقٌّ هُوَ قُلْ إِي وَرَبِّي إِنَّهُ لَحَقٌّ وَمَا أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ ( 53 )
از تو خبر مىگيرند كه آيا حق است ؟ بگو : آرى سوگند به پروردگارم كه حق است وشما را ياراى فرار از آن نيست . ( 53 )